دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اعمال عبادى در عید نوروز

No image
اعمال عبادى در عید نوروز
اعمال عبادى در عید نوروز در روایات اسلامى براى نوروز، این آداب وارد شده است: 1. غسل (1) مستحبى در روز عید. 2. پوشیدن لباس پاکیزه و استعمال بوى خوش. (2) 3. روزه داشتن. (3) 4. نماز گزاردن. (4) 5. خواندن این دعا در موقع تحویل سال‌ یا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَالْأَبْصارِ یا مدبر اللیلِ وَالنَّهارِ، یا مُحَوِّلَ الْحَولِ وَالْاَحْوالِ، حَوِّلْ حالَنا اِلى‌ اَحْسَنِ الْحالِ (5) اى دگرگون کننده دل‌ها و دیده‌ها، اى واژگون کننده شب و روز، اى تغییر دهنده نیرو و حالت‌ها، حالتِ ما را به بهترین حال تغییر ده. نوروز، در فرهنگ ایران، جایگاه خاصّى دارد که در آن، نکته‌هاى خوبى وجود دارد؛ مانند: 1. نظافت و پاکیزگى. 2. برقرارى آشتى و صلح بین افراد خانواده و فامیل. 3. دید و بازدید و صله رحم. 4. هدیه دادن به یکدیگر. 5. سیر و سیاحت. اگر اینها با آنچه در روایات ذکر شده، آمیخته گردد و بعضى جهات منفى، مانند: اسراف، بى‌بندوبارى و احیاى بعضى خرافات کنار گذاشته شود، امرى خوب و مطلوب خواهد بود. اعمال عبادى سالانه منظور، امورى است که در هر سال یک بار ممکن است بر انسان واجب گردد، که به شرح زیرند: 1. روزه داشتن. 2. دادن زکات فطره (دستورات این دو در برنامه ماه رمضان بیان شد). 3. دادن خمس (به توضیح المسائل رجوع شود). 4. دادن زکات (به توضیح المسائل رجوع شود). 5. قضاى روزه. اگر انسان در ماه رمضان، روزه‌اى که بر او واجب بود، نتوانست بگیرد، باید قضاى آن را تا ماه رمضان سال آینده، به جاى آورد و تأخیر آن، حرام است. (6) منابع: 1-عروة الوثقى، الطباطبایى الیزدى، 2 ج، دارالکتب الاسلامیة، تهران 1397 ق. ج 1، ص 461. 2 - بحارالأنوار، محمّد باقر المجلسى (م 1111 ق)، المکتبة الاسلامیة، ج 56، ص 101. 3 - عروة الوثقى، ج 2، ص 242. 4 - مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمى، افتخارى، تهران، 1375 ش.ص 515؛ وسائل الشیعة، محمد بن الحسن الحر العاملى، المکتبة الاسلامیة، 20 ج، عبدالرحیم ربانى شیرازى، تهران، 1383 ق، ج 5، ص 288. 5 - مفاتیح الجنان، ص 516. 6- عروة الوثقى، ج 2، ص 233.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS