دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اهميت حقوق همسايگان

No image
اهميت حقوق همسايگان

فاطمه(س) فرمود: يا بني الجار ثم الدار- پسر جان من! اول همسايه را بايد رسيد و سپس خود را.

    امام حسن(ع) فرمود که در شب جمعه، مادرم فاطمه(س) در محراب خود ايستاده و مشغول بندگي و عبادت حق تعالي گرديد. او پيوسته در رکوع و سجود و قيام و دعا بود تا صبح روشن شد. شنيدم که پيوسته دعايي مي کرد از براي مومنين و ايشان را نام مي برد و دعا براي آنان بسيار مي کرد اما براي خود دعا نمي کرد. گفتم: اي مادر، چرا براي خود دعايي نمي کني؟ در پاسخ عبارت فوق را بيان فرمود. (منتهي الامال، ج 1ص 219)

    انسانها به علت زندگي اجتماعي با يکديگر ارتباطات گسترده اي دارند. از اين رو اسلام براي تقويت و تحکيم حسن روابط اجتماعي به ويژه همسايگان و همجواري صميمانه آنان، تعليمات ارزنده اي دارد. چنانکه در قرآن به نيکي کردن به همسايه ها چنين دستور مي دهد: ... و خدا را بپرستيد و چيزي را شريک او نسازيد و به پدر و مادر و خويشاوندان و يتيمان و بينوايان و همسايه نزديک (الجار ذي القربي) و همسايه دور (الجار الجنب) و همنشين (الصاحب بالجنب) و... نيکي کنيد. (نساء/36)

    در اينجا مناسب ديديم از کتاب گرانسنگ مفاتيح الحيات نوشته آيت الله جوادي آملي در خصوص حقوق همسايگي و ضرورت رعايت حال آنان مطالبي را در تفسير سخن حضرت زهرا(س) تقديم خوانندگان عزيز کنيم.

    علي(ع) فرمود: خدا را نسبت به همسايگان در نظر داشته باشيد، زيرا رسول خدا(ص) درباره آنان پيوسته سفارش مي کرد، تا آنجا که ما گمان برديم او مي خواهد آنان را وارث و سهيم سازد. و تاکيد مي فرمود: اي علي: همسايه را گرامي بدار، گرچه کافر باشد. امام باقر(ع) فرمود: در کتاب علي(ع) خواندم: رسول خدا(ص) بين مهاجرين و انصار و اهل مدينه بخشنامه کرد که: همسايه مانند خود انسان است. از هرگونه زيان و گناه بايد مصون باشد و حرمت همسايه بر همسايه همانند حرمت مادر است. (حرمة الجار علي الجار کحرمهًْ امه) امام سجاد(ع) فرمود: همسايه را در غيابش حفظ کن و در حضور، گرامي بدار. در حال ستمديدگي وي را ياري کن. عيبش را شايع نکن. هرگاه از او بدي ديدي، آن را بپوشان. هرگاه دانستي خيرخواهي و نصيحت تو را مي پذيرد در خفا وي را نصيحت کن. هنگام سختي ها تنهايش مگذار. از لغزش او درگذر و گناهش را ببخشاي و کريمانه با او رفتار کن.

    پيامبر(ص) فرمود: چهل خانه از هر طرف (پيش و پشت و راست و چپ و بالاو پايين) همسايه تلقي مي شود. تحديد به چهار طرف به لحاظ سابقه نداشتن بناهاي چند طبقه برجي است وگرنه واحدهاي آپارتمان مرتفع نيز مشمول قانون همسايگي ا ند.

    امام کاظم(ع) فرمود: حسن همجواري به ترک آزار نيست بلکه به شکيبايي و صبوري بر آزار همسايه است. - ليس حسن الجوار کف الاذي ولکن حسن الجوار صبرک علي الاذي-

    امام صادق(ع) فرمود: صله رحم و حسن همجواري (همسايگي خوب) سرزمين را آباد و عمرها را طولاني مي کند. و نيز فرمود: همسايگي خوب موجب افزايش روزي است.

    رسول خدا(س) فرمود: آن که سير بخوابد و همسايه اش گرسنه باشد به من ايمان نياورده است و ساکنان هر مجتمعي سير بخوابند در حالي که در ميان آنان گرسنه اي باشد، خدا در قيامت به آنها نظر رحمت نمي کند. هر کس لوازم مورد نياز زندگي را از همسايه اش دريغ دارد، خدا وي را در قيامت از فضل خود محروم کند و او را به خودش واگذارد. سر کشيدن در خانه همسايه روا نيست. هر کس بر خانه همسايه سرک بکشد و به عورت مرد يا به موي سر زن يا به عضوي از بدنش نگاه کند، حق است که خدا وي را به همراه منافقاني که در دنيا در پي کشف اسرار و زشتي هاي مردم هستند در آتش درآورد و از دنيا خارج نمي شود تا اينکه خدا رسوايش کند و در آخرت زشتي اش را براي مردمان آشکار سازد. (مفاتيح الحيات، ص 341- 345)

             روزنامه كيهان، شماره 21029 به تاريخ 20/1/94، صفحه 6 (معارف)

مقاله

جمع آوری و تدوین رسول غفارپور

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS