دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

اهمیت کار و تلاش در سیره پیامبر(ص)

No image
اهمیت کار و تلاش در سیره پیامبر(ص)

كار و تلاش، سيره پيامبر(ص)

پاسخ: پیامبر اعظم(ص) در سیره عملی خود ضمن انجام مسئولیت خطیر رسالت و راهنمایی و تعلیم و تربیت جامعه اسلامی، در مواقع مختلف و با توجه به شرایط و نیازها و ضرورتهای جامعه، به کار و تلاش می‌پرداخته است. آن حضرت بدین وسیله پیروان آیین خود را به ارزش و اهمیت کار و کوشش و نقش آن در پیشبرد مسائل اقتصادی جامعه رهنمون می‌ساخته و ضمناً با اشتغال به کارهای مختلف استقلال خود را در جامعه حفظ می‌نموده است. به عنوان نمونه تلاش و کار طاقت فرسای آن حضرت در حفر خندق از زبان امیرالمومنین علی(ع) چنین توصیف شده است:

«هنگام کندن خندق همراه پیامبر(ص) بودیم که فاطمه(س) در حالی که تکه نانی با خود داشت نزد پیامبر(ص) آمد و آن را به پیامبر(ص) داد. پیامبر(ص) فرمود: این چیست؟ حضرت فاطمه(س) گفت: قرص نانی است که برای حسن و حسین آماده کرده بودم که قسمتی از آن را برای شما آوردم. سپس پیامبر(ص) فرمود: این اولین غذایی است که بعد از سه روز می‌خورم. (عیون اخبارالرضا، ج2، ص40)

از این گفتار چنین نتیجه می‌گیریم که رسول گرامی اسلام(ص) آن قدر به کار و فعالیت فیزیکی اهمیت می‌دادند که خود شخصاً در جریان کندن خندق شرکت کرده و آنچنان به کار اشتغال داشته که حتی به فکر خوردن غذا نیز نبوده است. آن حضرت با این عمل خود هم به کار و تلاش ارزش می‌داده است و هم اینکه برای دیگران در هر زمینه اسوه و الگو بوده است.

همچنین از علی(ع) در توصیف اهمیت و جایگاه کار و تلاش در سیره عملی پیامبر گرامی(ص) روایت دیگری مطرح شده که فرمود: علی(ع) باغش را که به دست پیامبر(ص) آباد شده بود و آن حضرت با دست خودش آبیاری کرده بود به دوازده هزار درهم فروخت و در حالی نزد خانواده‌اش رفت که همه آن را صدقه داده بود. (الحیاه ، ج4، ص323) در روایت فوق علی(ع) به کار کشاورزی و تلاش و فعالیت فیزیکی پیامبر گرامی اسلام(ص) اشاره نموده است که آن حضرت نسبت به چنین کارهایی اهتمام می‌ورزیده و از دیدگاه ایشان دارای ارزش و اهمیت ویژه‌ای بوده است.

در روایت دیگر علی(ع) در توصیف انجام کارهای شخصی پیامبر(ص) توسط خود آن حضرت را چنین توصیف می‌نماید: «رسول خدا(ص) همیشه موقع غذاخوردن روی زمین می‌نشست و نشستن او مانند بنده بوده و کفشش را با دست خود می‌دوخت و لباس خود را وصله می‌زد و سوار الاغ برهنه می‌شد و کس دیگری را نیز سوار می‌کرد... (الحیاه ، ج2، ص52) از دیدگاه اولیای الهی هرگونه کار و تلاشی که جوابگوی خواسته‌های مشروع انسان باشد، و همچنین انجام کارهای شخصی که موجب رفع نیازهای انسان می‌شود، از ارزش قابل توجهی برخوردار است. لذا با توجه به روایت فوق شخص پیامبر(ص) به این امر توجه خاصی داشته و تمام کارهای خود را با دست خویش انجام می‌داده است. در یک جمع بندی مختصر به چنین نتیجه ای می‌رسیم که رسول گرامی اسلام(ص) همراه و همگام با انجام رسالت تبلیغ دین الهی، در تمام مراحل زندگی به هرگونه کار و تلاش مفید و ثمربخش می‌پرداخت و هرکاری را با توجه به شرایط و ضوابط مربوط به آن به انجام می‌رساند و تمام کارها با دست توانای آن حضرت به بهترین وجه انجام می‌گرفت. آن حضرت در ضمن عمل و تلاش‌های پی گیر خود، با بیانات شیوا و سخنان آموزنده تمام آحاد مردم را در تمام مراحل کار و تلاش راهنمایی می‌نمود و آنان را به فعالیت و کار تشویق و ترغیب می‌کرد تا جامعه اسلامی با اشتغال به کار از استقلال کامل بهره مند بوده و از رونق اقتصادی برخوردار گردند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS