دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تدریس آیت الله رضا همدانی

No image
تدریس آیت الله رضا همدانی

تدریس و برنامه روزانه

آیت الله سید محسن امین، نویسنده اعیان الشیعه که چندین سال در درس حاج آقا رضا همدانى شرکت کرده و از نزدیک با شیوه زندگى او آشنا بود، در مورد روش استاد در تدریس و زندگى روزانهاش، مى نویسد:

استاد ما هر روز صبح از خانه خود که نزدیک مسجدى بود که امامت جماعت آن را برعهده داشت، به مسجد مى آمد و بعد از این که تقریباً نیم ساعت منتظر رسیدن شاگردان مى شد، حدود یک ساعت درباره مطالبى که روز قبل نوشته بود ـ که بعد با عنوان «مصباح الفقیه» چاپ شد ـ براى ما درس مى گفت و سپس به خانه اش مى رفت و به نوشتن درس روز بعد مى پرداخت تا این که ظهر مى شد. سپس استاد به مسجد مى آمد و نماز را به جماعت مى خواند و به خانه باز مى گشت.

آن گاه همراه خواهر زاده و دامادش، شیخ على همدانى که در علم و اخلاق به او شباهت زیادى داشت و همچنین برادر زاده اش که با او هم خانه بود و براى تحصیل علم از همدان به نجف آمده بود و فرزندش، شیخ محمّد غذا میل مى کرد. غالباً غذاى این چهار نفر حاضرى بودنان بیات عجمى با مقدارى پنیر و سبزى.

آن گاه کمى مى خوابید. بعد از بیدار شدن، مشغول مطالعه و نوشتن درس مى شد.

در خانه ایشان، کنار درِ ورودى حجره کوچکى بود که با نردبان داخل آن مى شدند. آن حجره کوچک اطاق مطالعه این مرد بزرگ بود. گاهى اوقات که من محتاج مى شدم مسالهاى از او بپرسم یا معناى عبارتى از نوشته هایش را سؤال کنم، نزد او مى رفتم و مى دیدم که استاد قلم و کاغذ را در دست گرفته و کتابهاى جواهر و حدائق و وسائل پیش رویش گشوده است. استاد با دیدن من، کاغذ و قلم را زمین مى گذاشت و من مسأله را مى پرسیدم و او جواب مى داد.

هنگامى که گفت گوى ما تمام مى شد، استاد دوباره کاغذ و قلم را به دست مى گرفت و من از اتاق خارج مى شدم. او تا یک ساعت به غروب همچنان به مطالعه و نوشتن ادامه مى داد، آن گاه به مسجد مى رفت و تا رسیدن وقت مغرب، درس مى گفت. استاد پس از اقامه نمازِ جماعت مغرب، به حرم مطهر مشرف مى شد و به زیارت و نماز و دعا مى پرداخت. گاهى نیز به حجرهاى که مدفن مرحوم سید جواد عاملى (نویسنده مفتاح الکرامه) است، مى رفت و بعد از توقف کوتاهى، به خانه اش باز مى گشت و مشغول مطالعه و نوشتن مى شد.([2])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS