دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تدریس آیت الله سیّد حسین کوه کمری

No image
تدریس آیت الله سیّد حسین کوه کمری

حوزه درسى سیّد

ایشان در زمان استادش شیخ انصارى کُرسى تدریس بزرگى برپا کرد و به علت وسعت اطلاعات و خبرویت در تدریس فقه و اصول مشهور گردید. و معروف است که نزدیک به هفتصد و یا هشتصد [27] نفر از فضلا در درسش حاضر مى شدند، ولى به جهت احترام به شیخ درسش را مقدمه درس استاد قرار داده بود. اهتمام و جدیت عجیبى در درس و بحث داشت و کلاس درس را به ندرت تعطیل مى کرد.

اعتمادالسلطنة در خصوص تدریس بعد از شیخ ایشان مى نویسد:

آقاى سیّد حسین کوه کمرى، علاّمه ی اقران و محقق دوران بود. در میان تلامذه ی بزرگ شیخ الطائفه مرتضى انصارى، عدیل حجت الاسلام میرزاى شیرازى بود. بعد از وفات مشارالیه مجلس درس او در نجف اعتبار به هم رسانید و در اصول و فقه، اسلوبى سلیس و مشیى با اقتصاد داشت. به همین جهت شاگردان وى از سایر مجتهدان بیش تر است. [28]

اسامى برخى از شاگردان فاضل او چنین است:

1 ـ ابوالفضائل سیّد عزیزالدین زنجانى (پدر بزرگ آیت الله سیّد عزالدین زنجانى) [29]

2 ـ سیّد ابراهیم دامغانى [30]

3 ـ سیّد احمد دماوندى [31]

4 ـ سیّد جعفر قزوینى [32]

5 ـ سیّد حسن علوى سبزوارى [33]

6 ـ سیّد حسن کاشانى [34]

7 ـ سیّد حسین آل طالقانى [35]

8 ـ سیّد زکریا قزوینى [36]

9 ـ سیّد صالح مجتهد اردبیلى [37]

10 ـ سیّد عبدالکریم لاهیجى [38]

11 ـ سیّد عبدالله بهبهانى [39]

12 ـ سیّد عبدالمجید گروسى، [40]

13 ـ سیّد على ایروانى [41]

14 ـ سیّد على جزائرى شوشترى [42]

15 ـ سیّد فتّاح سرابى [43]

16 ـ سیّد محمّدتقى طالقانى [44]

17 ـ سیّد محمّدتقى طباطبایى تبریزى [45]

18 ـ سیّد محمّدجواد آقامیرى دزفولى [46]

19 ـ سیّد محمّد شریف تقوى شیرازى [47]

20 ـ سیّد مرتضى موسوى خلخالى [48]

21 ـ شهید میرزا ابراهیم دُنبُلى خویى، [49]

22 ـ شیخ احمد تفرشى نجفى [50]

23 ـ شیخ اسماعیل برغانى [51]

24 ـ شیخ حسین جواهرى [52]

25 ـ شیخ حیدرعلى فروشانى اصفهانى [53]

26 ـ شیخ دخیل حچامى [54]

27 ـ شیخ عبدالرزاق انصارى دزفولى ، [55]

28 ـ شیخ عبدالصمد دیزجى زنجانى ، [56]

29 ـ شیخ عبدالهادى مازندرانى [57]

30 ـ شیخ على تبریزى [58]

31 ـ شیخ على جواهرى بعلاوى [59]

32 ـ شیخ على منتفکى [60]

33 ـ شیخ محمّدباقر دماوندى [61]

34 ـ شیخ محمّد سن ممقانى [62]

35 ـ شیخ محمّدحسین قائنى [63]

36 ـ شیخ محمّدحسین قمشه اى کبیر [64]

37 ـ شیخ محمّدصادق نراقى [65]

38 ـ شیخ محمّدصالح استرآبادى [66]

39 ـ شیخ محمّد طه نجف تبریزى [67]

40 ـ شیخ محمّد على خونسارى نجفى [68]

41 ـ شیخ میرزا محمّد همدانى جولانى [69]

42 ـ ملاّ ابوطالب خویى [70]

43 ـ ملاّ احمد ترشیزى [71]

44 ـ ملاّ احمد شبسترى [72]

45 ـ ملاّ احمد کوزه کنانى تبریزى [73]

46 ـ ملاّ احمد مراغى [74]

47 ـ ملاّ على دماوندى [75]

48 ـ ملاّ على علیارى تبریزى [76]

49 ـ ملاّ محمّد فاضل شربیانى [77]

50 ـ میرزا ابوطالب زنجانى [78]

51 ـ میرزا ابوطالب زنجانى تهرانى [79]

52 ـ میرزا جواد مجتهد تبریزى [80]

53 ـ میرزا حبیب الله هاشمى خویى [81]

54 ـ میرزا حسن مجتهد تبریزى [82]

55 ـ میرزا حیدرعلى علیارى تبریزى، [83]

56 ـ میرزا موسى تبریزى [84]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

No image

سید حسین کوه کمری

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS