تدریس ابوالفضل فاضل اصفهانی

شاگردان

1. شیخ احمد بن حسین حلى: وى از فاضل، اجازه روایى نیز داشته و این اجازه را فاضل به خط خود، پشت کتاب «قرب الاسناد» نوشته است که در کتابخانه آیت الله مرعشى نجفىموجود است.^([16])

2. سید محمد على کشمیرى: وى در سال 1129 هـ .ق. از فاضل اجازه روایى گرفت.^([17])

3. سید ناصر الدین احمد بن سید محمد بن سید روح الامین مختارى سبزوارى (1080 ـ 1130 هـ .ق.): وى مورد توجه فاضل هندى بود.

فاضل هندى به وى اجازه روایى داد، سبزوارى داراى آثار بسیارى است، از جمله: زواهرالجواهر، شرح بر احتجاج طبرسى و شرح نهج البلاغه.^([18]) قبر او در تخت فولاد اصفهاناست.^([19])

4. ملاعبدالکریم بن محمد هادى طبسى: او از فاضل هندى اجازه روایى داشت. فاضل این اجازه را پشت کتاب من لایحضره الفقیه ـ که در کتابخانه آیت الله مرعشى موجود است ـ نوشت.^([20])

5. شیخ محمد بن حاج على بن امیر محمود جزائرى تسترى: سید عبدالله جزائرى وى را صاحب تألیفات فراوان دانسته است.^([21])

6. مولى نصیرى امینى: وى از فاضل اجازه نقل روایت داشت.^([22])

7. میرزا عبدالله افندى: وى از شاگردان آقا حسین خوانسارى، آقا جمال، فاضل هندى و علامه مجلسى بود.^([23])

8 . میرزا بهاءالدین محمد مختارى (1080 ـ 1140 هـ .ق.): وى فرزند سید محمد باقر حسینى مختارى سبزوارى نائینى اصفهانىاست و اجازه اى از صاحب کشف اللثام دارد.^([24])

از او بیش از 40 کتاب و رساله به یادگار مانده است.^([25])

9. على اکبر بن محمد صالح حسنى لاریجانى: وى نسخه اى از کشف اللثام را به خطّ خود نوشته و اجازه استادش نیز در آن موجود است.^([26])

10. محمد صالح کزازى قمى: وى در سال 1126 هـ .ق. به اصفهان رفت و نزد فاضل هندى به تحصیل پرداخت. وى فتواهاى فاضل هندى را در رساله اى به نام «تحفة الصالح» گردآورد^([27])و به شاه سلطان حسین صفوى اهدا کرد.^([28])

11. سید صدرالدین محمد حسینى قمى همدانى: وى شرحى بر «عدة الاصول» نوشته که تقریظى از فاضل هندى بر آن موجود است. این کتاب در کتابخانه آیت الله مرعشى موجود است.^([29]) وى استاد وحید بهبهانى بود.^([30])

12. محمد تقى اصفهانى، مشهور به «ملاتقیا» اجازه اى از فاضل هندى براى او در سال 1118 هـ .ق. صادر شده است.^([31])

13. شیخ عبدالحسین بن عبدالرحمن بغدادى: فاضل در سال 1134 هـ .ق. رساله «الاحتیاطات اللازمة العمل» را بر او املا کرده است.^([32])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه