دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

تدریس سید محمد حسین شهرستانی

No image
تدریس سید محمد حسین شهرستانی

شاگردان

سید محمدحسین شهرستانی از همان ابتدا مورد توجه طلاب علوم دینی قرار گرفت و بسیاری از طلاب در دروس او حاضر می شدند. از جمله کسانی که در دروس او شرکت می کردند، می توان به این افراد اشاره کرد.

1 ـ سید علی شهرستانی (1344 قمری)

او فرزند سید محمدحسین شهرستانی است. در دروس کلام و حکمت و حساب و هیئت پدرش شرکت کرد. بعد از آن، عازم نجف اشرف شد و در دروس ملا حبیب الله رشتی و فاضل ایروانی حاضر شد. بعد از آن به سامرا رفت و در دروس میرزای شیرازی شرکت کرد. سید علی بعد از آن به کربلا بازگشت و به تدریس و تألیف مشغول شد. مرجعیت کربلا بعد از پدر به او رسید و در مدت عمر خود توانست حدود پنجاه کتاب و رساله تألیف کند[31].

التبیان فی تفسیر غریب القرآن[32]، التحفة العلویة فی الآفاق الرضویة[33]، تحفة المؤمنین رساله عملیه فارسی[34]، التذکرة فی شرح التبصرة[35]، ترجمة کشف الریبة[36]، خیر الزاد رساله عملیه که چاپ شده است[37]، رجم الشیاطین فی التبری عن اعداء الدین[38]، الصحیفة النبویة[39]، فوائد الطب و مجرباته فارسی[40]، قبلة البلدان[41]، کشف الحجاب فی شرح خلاصة الحساب[42]، کنز الحساب[43]، کنز الفوائد که شبیه کشکول است[44]، نصایح فارسی[45]، نصرة الشریعة فی الاستنصار لمذهب الشیعة در ردّ نصیحة الشیعة که یکی از علمای اهل سنت نوشته است[46]، وظائف الجوارح[47] از آثار او است.

آقا بزرگ تهرانی نسخ بعضی از این کتب را در کتابخانه ی او دیده است[48].

آیت الله سید شهاب الدین مرعشی نجفی از شاگردان او در درایه بوده است[49].

2 ـ شیخ موسی بن جعفر حائری قرمیسینی(حدود 1340 قمری) صاحب کتاب الاجازات. شهرستانی بر کتاب الطهاره او تقریظی نوشته است[50]. او در رثای استادش مرثیه ای سروده است[51]. آقا بزرگ تهرانی از طریق او از شهرستانی روایت می کند[52].

3 ـ سید شمس الدین محمود مرعشی پدر آیت الله سید شهاب الدین مرعشی نجفی[53]

4 ـ غلام علی مرندی (متوفای حدود 1345 قمری)[54]

5 ـ ابوالمحاسن شیخ محمدحسن بن حماد بن محسن جناجی(1344 قمری) که وزیر معارف عراق بوده است[55].

6 ـ شیخ عباس قزوینی[56]

7 ـ سید آقا حسن (1348 قمری)[57]

8 ـ سید حشمت علی بن حاج جماعت علی(1353 قمری)[58]

9 ـ سبط الحسین الجائسی بن رمضان علی لکنهوی(1374 قمری)[59]

10 ـ شیخ کاظم بن صادق معروف به شیخ کاظم هر(1333 قمری)[60]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS