دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

توصيه های آيت الله قاضی برای ماه های رجب، شعبان و رمضان

No image
توصيه های آيت الله قاضی برای ماه های رجب، شعبان و رمضان

آيت الحق مرحوم حاج ميرزاعلي قاضي طباطبائي درباره ماه هاي رجب، شعبان و رمضان توصيه هائي به سالکان راه حق ارائه کرده است که از نظر خوانندگان عزيز مي گذرد:

    هان! اي برادران عزيز و گرامي ام؛ آگاه باشيد! متوجه و هشيار باشيد كه ما در قرقگاه زماني (ماه هاي رجب، شعبان و رمضان) داخل شده ايم!

    و همان گونه كه در زمين هاي حرم بايد از محرمات اجتناب نمود و ارتكاب يك سلسله اعمالي كه در جايي جرم نيست، اما در حرم جرم محسوب مي شود، در اين ماه ها هم كه قرقگاه زماني محسوب مي شوند، چنين است و بايد با هشياري و مواظبت در آن وارد شد و به همان نحو كه در قرقگاه مكاني كه حرم است، انسان به كعبه نزديك مي شود، در اين ماه ها هم كه قرقگاه زماني است، انسان به مقام قرب خداوند مي رسد. پس چقدر نعمت هاي پروردگار بر ما بزرگ و تمام است؟! و او هرگونه نعمتي را بر ما تمام نموده است.

    پس حال كه چنين است، قبل از هر چيز، آنچه كه بر ما واجب و لازم مي باشد، توبه اي است كه داراي شرايط لازم و نمازهاي معلومه است(1) و پس از توبه، واجب ترين چيز بر ما، پرهيز از گناهان صغيره و كبيره است تا جايي كه توان و قدرت و استطاعت داريم!.

    پس به راستي، هر كسي كه در صدد متذکر شدن به ذكر حق و در مقام خشيت از ذات اقدس حضرت حق متعال بوده باشد، مي تواند از راه مراقبه و محاسبه و معاتبه و معاقبه متذکر گردد!

    پس از اين مرحله، با دل هاي خود، به خداوند رو آورده، بيماري هاي گناهانتان را معالجه و مداوا نمائيد و به وسيلۀ استغفار، بزرگي و سنگيني عيوب خود را كاهش دهيد و بپرهيزيد از اينكه حريم الهي را بشكنيد و پرده هاي حجاب را بالازده، حرمت حرم را هتك نمائيد!

    زيرا به راستي چنين شخصي در نظام تكوين بي آبرو و مهتوك است؛ گرچه خداوند كريم از روي كرمش، به حسب ظاهر، آبروي او را حفظ نمايد و همين جزاي اوست و نيازي به مجازات پروردگار ندارد!

    و اما دستورالعمل اين سه ماه:

    ۱. بر شما باد به اينكه نمازهاي فريضۀ خود را با نوافل آن، كه مجموعاً پنجاه و يك ركعت است، در بهترين اوقاتشان انجام دهيد و اگر نتوانستيد چهل و چهار ركعت آن را بجا بياوريد.

    ۲. و اما در مورد نافلۀ شب، به خصوص بايد بدانيد كه: انجام دادن آن در نظر مومنان و سالكان حضرت معبود، از واجبات است و هيچ چاره اي جز بجا آوردن آن نيست.

    ۳. بر شما باد به قرائت قرآن كريم در نافله هاي شب! كه انسان را حركت داده، سير او را سريع مي نمايد و براي او بسيار مفيد است. پس تا مي توانيد در شب ها قرائت قرآن كنيد، زيرا قرائت قرآن، شراب مومنان است.

    ۴. بر شما باد به انجام دادن اوراد و اذكاري كه هر يك از شما به عنوان دستور در دست داريد و بر شما باد به مداومت سجدۀ يونسيّه و گفتن ذكر يونسيّه: «لاإلهَ إلاانتَ سُبحانكَ إني كُنْتُ مِن الظالمين» در سجده از پانصد تا هزار مرتبه.

    ۵. بر شما باد به زيارت مشهد اعظم، كه مراد همان حرم مطهّر اميرمومنان (ع) و قبر نوراني آن بزرگوار است و نيز ساير مشاهد مشرّفۀ اهل بيت (ع) و مساجد معظّمه، مانند: «مسجد الحرام»، «مسجدالنّبي»، «مسجد كوفه»، «مسجد سهله» و بطور كلّي هر مسجدي از مساجد؛ زيرا مومن در مسجد، همانند ماهي است در آب دريا!

    ۶. هيچ گاه پس از نمازهاي واجب خود، تسبيحات حضرت صدّيقه (س) را ترك ننمائيد؛ زيرا اين تسبيحات، يكي از انواع «ذكر كبير» شمرده شده است.

    ۷. يكي از وظايف مهم و لازم براي سالك إلي الله، دعا براي فرج حضرت حجّت (عج) در قنوت «وَتْر» است. بلكه بايد در هر روز و در همۀ اوقات و همۀ دعا ها، براي فرج آن بزرگوار دعا نمود.

    ۸. يكي ديگر از وظايف لازم و مهم، قرائت زيارت جامعه، معروف به «جامعۀ كبيره» در روز جمعه است.

    ۹. لازم است كه قرائت قرآن حتما كمتر از يك جزء نباشد.

    ۱۰. تا مي توانيد بسيار به ديدار و زيارت برادران نيكوكار خود بشتابيد؛ زيرا به راستي آنها برادراني هستند واقعي كه در تمام مسير، همراه انسانند و با رفاقت خويش، آدمي را از تنگنا ها و عقبات نفس عبور مي دهند!

    ۱۱. به زيارت اهل قبور ملتزم باشيد؛ ولي نه به صورت مداوم و همه روزه (مثلادر هفته، يك روز انجام بگيرد) و نبايد زيارت قبور در شب واقع گردد.

    ماهنامه موعود شماره ۱۶۱

        پی نوشت :

    ۱. مقصود همان دستور توبه اي است كه رسول خدا (ص) در ماه ذي قعده داده اند و در كتب ادعيه، مثل «مفاتيح الجنان» آمده و چهار ركعت نماز دارد.

   

     روزنامه كيهان، شماره 21045 به تاريخ 8/2/94، صفحه 8 (معارف)

مقاله

جمع آوری و تدوین رسول غفارپور

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS