دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:

«ناخن گرفتن از دردهای بزرگ {بسیاری} پیشگیری می‌کند و روزی را وسعت می بخشد» (حلیة المتقین، ص 103)
حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:
حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:

حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:

«ناخن گرفتن از دردهای بزرگ {بسیاری} پیشگیری می‌کند و روزی را وسعت می بخشد»

(حلیة المتقین، ص 103)

«در فضیلت ناخن گرفتن»

حضرت امام محمدباقر (علیه السلام) فرمود:

«برای این امر کرده‌اند به ناخن گرفتن که چون بلند شود، شیطان در آن، جا می‌کند و مورث فراموشی است».

و حضرت صادق (علیه السلام) فرمود:

«سنت مؤکد است ناخن گرفتن»

و در حدیث دیگر منقول است که حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) مردان را می‌فرمود که ناخن را از ته بگیرید و زنان را می‌فرمود که اندکی بلندتر بگذارید که زینت شما است.

و در روایت دیگر وارد شده است که چندگاه وحی بر حضرت رسول خدا، نازل نشد؛ از سبب آن پرسیدند؟

فرمود:

«چگونه وحی باز نایستد و حال آنکه شما ناخن نمی‌گیرید و چرک انگشتان را ازاله نمی‌کنید».

در بیان آداب و اوقات ناخن گرفتن منقول است که حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) نهی فرمود از گرفتن ناخن به دندان.

و از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) منقول است که:

«ناخن گرفتن در روز جمعه ایمن می‌گرداند از خوره‌ و کوری و پیسی و اگر احتیاج به گرفتن نداشته باشی بسای تا از ریزها بریزد»

و در چند حدیث دیگر فرمود که:

«شارب {موی روی لب} و ناخن در هر جمعه بگیر و اگر نباشد از سوهان و غیر آن حک کن تا دیوانگی و خوره پیسی به تو نرسد»

و در حدیث دیگر فرمود که:

«هر که در جمعه ناخن و شارب بگیرد، پیوسته به طهارت باشد تا جمعه دیگر»

و در حدیث دیگر فرمود که:

«ناخن و شارب گرفتن و سر را با خطمی شستن در هر جمعه فقر را برطرف می‌کند، و روزی را زیاد می‌کند»

و در حدیث دیگر منقول است که به آن حضرت عرض کردند که خبر به ما رسیده است که تعقیب خواندن بعد از نماز صبح تا طلوع آفتاب نافع‌تر است برای زیادتی روزی از سفر کردن به شهرها.

حضرت فرمود:

«می‌خواهی چیزی به تو تعلیم کنم که از این همه نافع‌تر باشد؟»

گفتم: بلی!

فرمود:

«ناخن و شارب را در هر جمعه بگیر، اگر چه بسائیدن باشد»

و در حدیث معتبر منقول است که: حضرت امام رضا (علیه السلام) شخصی را دیدند که آزار چشم داشت. فرمود:

«می‌خواهی به تو چیزی بیاموزانم که اگر به جا آوری، هرگز درد چشم نبینی؟

گفت: بلی!

فرمودند:

«در هر پنجشنبه ناخن بگیر»

آن شخص چنین کرد؛ هرگز درد چشم ندید.

    منبع: حلیة المتقین، ص 104103-

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS