دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حقیقت انسان

عزیزم ! جز خودت کسی را ندیدی ، و آنچه دیدی به نظر اعتبار و موازنه در نیاوردی .
حقیقت انسان
حقیقت انسان

نویسنده : حضرت امام خمینی (ره)

عزیزم ! جز خودت کسی را ندیدی ، و آنچه دیدی به نظر اعتبار و موازنه در نیاوردی . خودت را با هرچه داری از شئون حیات و از زخارف دنیا قیاس ‍ کن به شهرت ، و شهرت را به مملکتت ، و آن را به سایر ممالک دنیا که از صد، یکی از آن ها را نشنیدی ، و تمام ممالک را به خود زمین ، و زمین را به منظومه شمسی و کرات وسیعه یی که ریزه خوار اشعه منیره شمس اند، و تمام منظومه شمسی را که از محیط فکر من و تو خارج است به منظومه های دیگر که شمس ما با همه سیاراتش ، یکی از سیارات یکی از آنهاست که هر یک آن ها طرف قیاس با شمس ما و سیارات آن نیست ... اینها شئون حیات تو و حفوظ تو و من است از این عالم وجود، و پس از آن که اراده حق تعلق گرفت ، که تو را از این دنیا ببرد، امر کند به جمیع قوایت که رو به ضعف گذارند و فرمان دهد به تمام ادراکاتت که از کار بایستند. کارخانه وجودت را مختل فرماید. سمع و بصر و قوت قدرتت را بگیرد و تو یک جمادی شوی که پس از چند روز از گند و تعفنت ، مشام مردم متاءذی شود، و از صورت و هیئت آدم ها گریزان گردند، و تمام اجزاء و اعضایت پس از مدتی از هم بگسلد و پاشیده گردد. اینها به حال جسم تو، مال و منال و حشمت هم که حالش معلوم است . اما برزخ تو اگر اصلاح نشده ، خدای نخواسته بروی ، خدا می داند در چه صورتی و در چه حالتی هستی . ادراکات اهل این عالم از دیدن و شنیدن و شم آن عاجز است .ظلمت و وحشت و فشار قبر را تو هر چه بشنوی به تاریکی ها و وحشت ها و فشارهای این عالم قیاس می کنی با آن که قیاس باطلی است .خداوند به فریاد ما برسد از آنچه برای خود، به اختیار خود تهیه کردیم . عذاب قبر که نمونه یی از عذاب آخرت است و از بعض روایات استفاده شود که دست ما از دامن شفعاء هم کوتاه است ، خدا می داند چه عذابی است ؟حال نشاءه است آخرت ما از همه حالات سابقه بدتر و وحشتناک تر است .روز به روز حقایق است .روز کشف سرایر است . روز تجسم اعمال و اخلاق است .روز رسیدن به حساب است .روز ذلت در مواقف است .این هم حال قیامت .

و اما حال جهنم که بعد از قیامت است ، آن معلوم است .از جهنم ، خبری می شنوی ، عذاب جهنم ، فقط آتش نیست ، یک در هولناکی از آن به چشمت باز می شود که اگر در این عالم باز شود، تمام اهل آن از وحشت هلاک شوند...

پس کسی که اول امرش عدمی است غیر متناهی ، و از وقتی که پا به عرصه وجود می گذارد، جمیع تطوراتش زشت و نازیبا است و تمام حالاتی که بر او رخ می دهد، خجالت آور است ، و دنیا و برزخ و آخرتش ، هر یک از دیگری فجیع تر و مفتضح تر است آیا به چه چیز تکبر می کند؟ با چه کمالی و جمالی ، افتخار می نماید؟ پس معلوم شد که تکبر نیست مگر از غایت جهل و نادانی . هرکس عملش بیشتر و روحش بزرگتر و صدرش منشح تر است ، متواضع تر است .

این ننگ جهل و عار پستی نظر را از خود دور کن ، و متصف به صفات انبیا شو و صفت شیطان را به یک سو انداز، و منازعه با خدای خود را ردای کبریای او مکن ، که منازع با حق ، مهقور غضب او خواهد شد، و به رو در آتش خواهد افتاد[1].

    منبع :
  • چهل حدیث حضرت امام خمینی (ره )،چاپ اول ، تابستان 1368، مرکز نشر فرهنگی رجاء ، لیتو گرافی وچاپ گلشن .
    پی نوشت :
  • [1] - چهل حدیث ، ص 82 و 83 و 84

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS