دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

حکومت اسلامی و برقراری قسط و عدالت‌

No image
حکومت اسلامی و برقراری قسط و عدالت‌

حكومت اسلامي، قسط و عدالت

زهره علویان

مطالعه حیات بشر در طول تاریخ نشان می‌دهد که همواره عرصه اقتصادی و فرهنگی زندگی انسان‌ها توسط گروهی افراد با نام حکومت اداره و هدایت می‌شد و در واقع حکومت با حفظ امنیت سیاسی و اجتماعی سرزمین تحت تسلط خود امور و مسائل زندگی انسان را انتظام می‌بخشید. در راس حکومت وجود رهبری شایسته و عالم در جهت این انتظام بخشی لازم و ضروری است. حتی یک قبیله یا قوم کوچک نیز توسط یک رهبر اداره می‌شد. فقط عنوان و اسم این رهبر و حکومت از سرزمینی به سرزمینی دیگر فرق می‌کرد. گاهی به عنوان رئیس قبیله گاهی با نام سران قوم یا ریش سفیدان طایفه یاد می‌شد. در واقع لازمه یک اجتماع پیشرفته انسانی وجود قوانین و مقررات منطقی، اجرای این قوانین و کنترل و نظارت بر اجرای آن می‌باشد که این امر محقق نمی شود مگر در سایه حکومتی مقتدر و تحت نظر رهبری شایسته.‌

حکومت در معنای ساده خود، یعنی مدیریت و ساماندهی سیاسی مردم یا دولت. تفاوت حکومت با دولت در این است که مفهوم دولت اعم از حکومت می‌باشد. چرا که دولت چارچوب نظم دهنده فراگیری است که در بردارنده حکومت و دیگر بخش‌های مهم می‌باشد. ‌

هدف اساسی دین اسلام ایجاد حکومت اسلامی متشکل از رهبر الهی بوده است تا این رهبر با نظارت و کنترل دینی خود، اجرای اصول و احکام معنوی و مذهبی را در جامعه تنظیم نماید. هدف انبیا و امامان معصوم از ایجاد حکومت اسلامی برقراری حق و عدالت در جامعه بوده است. زیرا بسط و گسترش آرمان‌ها و اصول معنوی و دینی در جهان میسر نمی شود مگر با ایجاد حکومتی اسلامی. اما در مفهوم حکومت اسلامی، حکومتی قانونی و مشروطه است. یعنی دست اندر کاران آن مقید به مجموعه شرایط و قواعدی هستند که در قرآن و سنت بیان شده اند، و عبارتند از وجوب رعایت نظم و پیاده کردن احکام و قوانین اسلام. به همین خاطر حکومت اسلامی، حکومت قانون الهی است. اصل اساسی در حکومت اسلامی، مردمی و دینی بودن آن است. یعنی علاوه بر آن که افراد و اعضای حکومت توسط مردم انتخاب می‌شوند، اصول و قوانین حکومتی باید اسلامی، مذهبی و الهی باشد. حکومت به هر معنی که گرفته شود، وظیفه اصلی آن اداره دولت و سازماندهی آن برای هدایت مردم به رستگاری و فراهم نمودن شرایط رشد و پیشرفت جامعه است. حکومت الهی به باب امانات و ولایت یکی از افراد شریک در حقوق عمومی انسانی باز می‌گردد به گونه‌ای که شخص متصدی این امر هیچ مزیت بر دیگران ندارد.

هر حکومتی وظایفی بر عهده دارد، از جمله مهمترین آنها موارد زیر می‌باشد: حمایت و حفظ سیستم‌های درونی دولت، تربیت عمومی مردم، رساندن هر صاحب حقی به حقش، جلوگیری از بروز دشمنی میان افراد امت و رعایت منافع عمومی مردم و دولت. حکومت باید از دخالت بیگانگان در مسائل کشور جلوگیری کرده و در قبال نقشه‌های دشمنان نیروهای دفاعی و تسلیحات لازم برای دفاع را آماده سازد. تلاش‌های پیگیر و خستگی ناپذیر برای دعوت مردم به سوی خدا و هدایت بشر به سوی مطلق حقیقی داشته باشد. چرا که هدف اصلی از ایجاد حکومت اسلامی در واقع رساندن جامعه به سوی آرمان‌های اسلامی و الهی است، که این امر تحت هدایت و نظارت رهبری دینی می‌تواند صورت بگیرد. در واقع حکومت و رهبری رابطه ای متقابل با یکدیگر دارند. برای اجرای اصول و قوانین حکوتی در یک جامعه و کنترل و نظارت بر اجرای آن وجود رهبری شایسته لازم بوده و در واقع معنا و مفهوم پیدا کردن رهبریت واقعی در یک جامعه نیازمند حکومتی مقتدر و مردمی است و این دو مفهوم نمی‌تواند از هم جدا باشد.‌

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS