دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

خادم العبّاس

No image
خادم العبّاس انتساب نام خادم العبّاس به آیت الله العظمی میرزا محمد حسن شیرازی (صاحب فتوای معروف تنباکو)مرحوم آیت الله العظمی اراکی (ره) به نقل از آیت الله العظمی میرزا محمد حسن شیرازی (صاحب فتوای معروف تنباکو) نقل کرد که او فرمود:
من برای زیارت مرقد منوّر امام حسین علیه‌السلام از سامّرا به سوی کربلا، روانه شدم، در مسیر راه به یکی از طوایفی که در آن‌جا سکونت داشتند رسیدم، رئیس طایفه، از من احترام شایانی کرد، در این میان، زنی نزد من آمد و گفت:
«السلام علیک یا خادم العباس»
«سلام بر تو ای خادم عبّاس!»
من از این‌گونه سلام کردن آن زن، تعجب کردم، از رئیس طایفه پرسیدم: این زن کیست؟
گفت: خواهرم می‌باشد.
گفتم: «چرا او این گونه بر من سلام کرد، آیا علّتی دارد؟»
گفت: من سخت بیمار بودم، به طوری که همۀ بستگان از درمان و ادامۀ زندگی من ناامید شدند، مرگ هر لحظه به من نزدیک می‌شد، در حال احتضار بودم، ناگهان منظره‌ای در برابر چشمم آشکار شد، دیدم خواهرم بر بالای تپه‌ای که در مقابل محلّ طایفۀ ما قرار دارد رفت، رو به سوی بارگاه حضرت عبّاس علیه‌السلام کرد، با گیسوی پریشان و دیدۀ گریان گفت: «یا ابالفضل! از خدا بخواه به برادرم شفا دهد.»
ناگاه دیدم دو نفر بزرگوار به بالین من آمدند، یکی از آن‌ها به دیگری عرض کرد: «برادرم حسین! ببین این زن مرا وسیلۀ شفای برادرش نموده، از خدا بخواه او را شفا دهد.»
امام حسین علیه‌السلام فرمود:
«برادرم (عبّاس) این شخص نزدیک است از دنیا برود».
باز خواهرم برای دوّمین بار و سوّمین بار، از مولانا العباس علیه‌السلام تقاضای عنایت و لطف کرد. دیدم عبّاس علیه‌السلام با دیدۀ اشکبار به امام حسین علیه‌السلام عرض کرد: «ای برادرم! از خدا بخواه، این بیمار شفا یابد، وگرنه لقب «باب الحوائجی» را از من سلب کن».
امام حسین علیه‌السلام با توجهی کامل فرمود: ای برادر! خدایت سلام می‌رساند و می‌فرماید: «این لقب و موقعیّت گران‌بها برای تو برقرار بوده و تا قیامت پابرجا است، و ما به احترام تو این بیمار را شفا دادیم».
من سلامتی خود را باز یافتم، از آن پس خواهر من به هر کسی که ارادت خاصی داشته باشد (و مقام نورانی او در قلبش جای گیرد) او را «خادم العباس» می‌خواند، این است راز سلام دادن خواهرم با این طرز مخصوص به شما.
منبع:
محمدی اشتهاردی، محمد؛ پرچمدار نینوا، صص 223-222، انتشارات مسجد جمکران.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS