دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

دعای همراه کار نه جایگزین کار

پرسش: اینکه در آموزه‌های وحیانی این همه تأکید بر دعای زیاد برای تأمین و افزایش رزق و روزی شده به معنای این است که دعا به جای عوامل مادی رزق از قبیل کار و تلاش و... است یا مفهوم دیگری دارد؟ لطفاً به نحو اجمال توضیح دهید.
دعای همراه کار نه جایگزین کار
دعای همراه کار نه جایگزین کار

پرسش: اینکه در آموزه‌های وحیانی این همه تأکید بر دعای زیاد برای تأمین و افزایش رزق و روزی شده به معنای این است که دعا به جای عوامل مادی رزق از قبیل کار و تلاش و... است یا مفهوم دیگری دارد؟ لطفاً به نحو اجمال توضیح دهید.

پاسخ: بر اساس آموزه‌های وحیانی تأکید فراوان بر نقش دعا در تأمین و افزایش رزق و روزی انسان شده است. اما آیا این به معنای جایگزینی دعا به جای عوامل مادی رزق از قبیل: کار و تلاش و برنامه ریزی و... است؟ قطعاً پاسخ منفی است و این دو دسته عوامل یعنی عوامل مادی و عوامل معنوی هیچ کدام بی نیاز از یکدیگر نیستند و نمی‌توانند جایگزین یکدیگر شوند. بنابراین دعا باید همراه کار باشد نه جایگزین آن. در این رابطه از منابع و متون دینی نیز چنین می‌توان استنباط کرد که دعا جایگزین کار نیست، بلکه پشتوانه معنوی کارگران است تا با استفاده از ابزار دعا، از کار خود، بهره‌ها و نتایج بهتری بگیرند. شاهد این مدعا روایاتی است که ائمه معصومین(ع) با مشاهده افرادی که دعا را جایگزین کار و تلاش می‌کردند، آنان را به کار و تلاش دعوت می‌کردند.

یکی از اصحاب امام صادق(ع) به آن حضرت عرض می‌کند هزینه زندگی من به کندی می‌رسد. (لطفاً) برای تأمین رزق من دعا کنید. امام فوراً پاسخ دادند: «نه! (دعا نمی کنم) از خانه خارج شو و به دنبال روزی خود باش.» (وسایل الشیعه، ج17، ص22)

قرائن حالیه این روایت حاکی از آن است این فرد، بدون به کارگیری سعی و توان خود و با خانه نشینی از امام درخواست دعا کرده است که امام بدون درنگ دعای او را رد کرده و او را به کار و تلاش و خروج از خانه دعوت نمودند.

در روایت دیگری امام صادق(ع) به صراحت ناخرسندی خود را از بیکاران دعا کننده اعلام کرده و می‌فرمایند: «من از کسی که با ترک کسب و کار، لب به دعا می‌گشاید و می‌گوید خدایا روزی من را برسان، ناخشنود و ناراحتم». (همان، ص28)

همچنان که امام باقر(ع) به کنایه چنین فردی را کمتر از مورچه توصیف کرده و می‌فرمایند: «من از مردی که با احساس سختی از انجام کسب و کار می‌خوابد و می‌گوید: خدایا روزی مرا برسان، و در عین حال از حرکت در زمین برای جلب فضل الهی خودداری می‌کند، ناخشنودم. مورچه از سوراخ خود خارج می‌شود و روزی خود را می‌جوید (آیا این عده از مورچه هم کمترند؟) (همان، ص30)

بنابراین از جمع بندی روایاتی که مؤمنان را به دعا برای تأمین و افزایش رزق و روزی تشویق می‌کنند و روایاتی که انسان را از دعای بدون کار و تلاش برحذر می‌دارند، چنین می‌توان نتیجه گیری کرد که «نیایش و کار» در کنار هم معنا می‌یابند نه به جای هم. تلاش بدون نیایش و دعا و نیایش و دعا بدون کار و تلاش هر دو ناقص و ابترند. نتیجه مطلوب هنگامی به دست می‌آید که این دو در کنار یکدیگر قرار گیرند.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS