دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

دوران زندگانی امام رضا(ع)

دوره‌ی اول: زمانی که با پدر بزرگوارشان، امام موسی‌کاظم(ع) بودند. که این دوره سی و پنج سال طول کشید. امام(ع) این دوره را در شهر مدینه گذراند و با پدر و خانواده خود زندگی می‌کرد.‌..
No image
دوران زندگانی امام رضا(ع)
دوران زندگانی امام رضا(ع) دوران زندگانی امام رضا (علیه‌السلام) را می‌توان به سه قسمت تقسیم کرد: دوره‌ی اول: زمانی که با پدر بزرگوارشان، امام موسی‌کاظم(ع) بودند. که این دوره سی و پنج سال طول کشید. امام(ع) این دوره را در شهر مدینه گذراند و با پدر و خانواده خود زندگی می‌کرد.‌ دوره‌ی دوم: دوره‌ی امامت آن حضرت است که در مدینه بودند و پس از پدرشان رهبری مردم را به عهده داشتند. امام رضا(ع) در سال 183 هجری، پس از شهادت امام کاظم(ع) که در زندان هارون اتفاق افتاد به مقام امامت رسید. در آن هنگام امام 35 سال داشتند که با تعیین رسول خدا(ص) ومعرفی پدرش امام کاظم(ع) بود. امام کاظم(ع) پیش از دستگیری و زندانی شدن مشخص کرده بود که حجت خدا در زمین پس از او کیست، تا پیروان و حق‌جویان در ظلمت نمانند و به کجروی و گمراهی نیفتند.‌ امام (ع) در این دوره پناهگاه مسلمانان بودند و منزل آن حضرت، مرکز رفت و آمد دانشمندان و مجتهدان بود. در این دوره کسانی که به مکه و مدینه می‌آمدند. از علم و دانش آن حضرت بهره‌مند می‌شدند. این دوره 16 سال طول کشید. در این مدت در علم و دانش به روی مردم باز بود و هرکس به اندازه‌ی استعداد و توانش از علم و دانش امام(ع) بهره‌مند می‌شد.<مخزومی> می‌گوید: روزی امام موسی بن جعفر(ع) ما را خواست و فرمود: آیا می‌دانید، چرا شما را طلبیدم؟ خواستم شما شاهد باشید که این پسرم (اشاره به امام رضا(ع) کرد) جانشین من است. <یزید بن سلیط> می‌گوید: برای حج عمره به مکه می‌رفتیم. در راه با امام کاظم(ع) رو به رو شدیم. من به ایشان عرض کردم: پدر و مادرم فدایتان، شما نیز مانند پدرتان ما را از امام بعد از خود آگاه کنید. امام موسی بن جعفر(ع) درباره‌ی امامت توضیحی دادند و فرمودند: امامت امری الهی است و امامان از قبل از طرف خدا و پیامبر(ص) تعیین شده‌اند. پس از من امر امامت به پسرم (علی) می‌رسد که هم نام امام اول (علی بن ابی‌طالب) و امام چهارم (علی‌بن‌الحسین) است. ای یزید آنچه گفتم نزد تو چون امانتی محفوظ بماند. فقط به کسانی بازگو کن که صداقت آنان را شناخته‌‌باشی. ‌
روزنامه اطلاعات

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS