دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

راز ارتباط با کمال مطلق

گزارشی از نشست «جامعه اخلاقی و معنویت گرایی»
راز ارتباط با کمال مطلق
راز ارتباط با کمال مطلق

گزارشی از نشست «جامعه اخلاقی و معنویت گرایی»

به تازگی کانون اندیشه جوان میزبان نشست «جامعه اخلاقی و معنویت گرایی» با سخنرانی دکتر محمد شجاعی بود. استاد شجاعی در این جلسه در بحثی بنیادین به بیان تعریف انسان و سپس تعریف معنویت و اخلاق بر اساس آن پرداخت.

در ابتدای نشست، استاد شجاعی اخلاق و معنویت را نیازمند تعریف و تبیین رابطه شان برشمرد و گفت: توجه به قدرت مافوق، مسئله‌ای فطری است که از زندگی انسان حذف نشدنی است و تاریخ بشر از آغاز نشان دهنده زندگی معنوی اوست اما تعریف اخلاق و معنویت بستگی به تعریف مبانی انسان شناسی آنها دارد زیرا مقوله‌های انسانی باید موضوع مشترکی به نام «انسان» داشته باشند.  

وی در بیان اختلافات ناشی از اختلاف تعریف انسان، این نظریه‌ها را از دو هزار سال پیش تاکنون بیش از 300 نظریه عنوان کرد و در بیان انسان شناسی اسلامی گفت: انسان در اسلام دارای سه مرحله حیاتی است که حیات پیش از دنیا، دنیا و پس از آن را شامل می‌شود. او با بیان این که تعبیر قرآنی حیات پس از دنیا «بازگشت» است و در هیچ جا از «رفتن» سخن نرفته است، «بازگشت» را از لحاظ منطقی هنگامی درست دانست که «آمدنی» در کار بوده باشد. بنابراین اعتقاد به معاد با اعتقاد به زندگی پیش از دنیا در جوار حق تعالی همراه است و صادق خواهد بود.

وی تبیین معنویتی بر پایه ساختار حقیقی انسان را منوط به شناخت جایگاه و موطن انسان پیش از دنیا دانست که تا این مسئله صورت نپذیرد، معنویت نامتناسب می‌تواند ضرر بسیاری برای حیثیت حقیقی انسان داشته باشد.

او اخلاق بدون معاد را نیز اخلاقی نسبی دانست که بر پایه های محکمی استوار نیست.

در واقع بر اساس تعریف انسان است که فایده‌مندی معنویت و اخلاق مشخص می‌شود؛ بدون این تعریف، نظام‌های اخلاقی و معنوی چون عرفان سرخپوستی و مکتب اشو با وجود قابل مصرف بودن، فایده‌ای برای رشد حقیقت انسان نخواهد داشت.

شجاعی با اشاره به زندگی قبلی انسان در جوار حق تعالی، انسان به دنیا آمده را نیز همان فرهنگ بی‌نهایت خواهی و مطلق گرایی دانست که هرگز آن را فراموش نخواهد کرد.

بنابراین انسان هیچ گاه با فرهنگ زمینی محدود نخواهد شد و تاریخ بشر تاکنون در تمام حوزه‌ها سیری ناپذیری انسان را نشان داده است.

در انسان میل به کمال مطلق وجود دارد و از نظر منطقی نیز بی نهایت مطلق تنها یک مصداق می‌تواند داشته باشد که در فرهنگ‌های مختلف اسم‌های متفاوتی دارد.  

به همین دلیل سنگ بنای دین که مایه رستگاری است، فهم عشق انسان به کمال مطلق در قالب «لااله الاالله» است به این معنا که تنها چیزی که انسان را راضی می‌کند، آن است. این همان بنیان «معنویت اسلامی» است. به نظر استاد، یاد وطن اصلی، اولین چیزی است که برای شکل گیری روح انسان برای بازگشت لازم است زیرا پس از این یادآوری است که او شروع به مجهز ساختن خود برای بازگشت به وطن می‌کند و اخلاق، تمریناتی اساسی و منطقی است که این قهرمان فسرده را به روزهای اوج برخواهد گرداند.

بنابراین تعریف، اخلاق، ایجاد شرایط خاص روح برای برقراری ارتباط درست با کمال مطلق است. هنگامی که معشوق دارای کمالی تعریف شده باشد که در «اسماء» تعریف می‌شوند صفاتی که انسان باید به آن متصف شود تا به سمت آن حرکت کند، مشخص می‌شود.

این صفات همان اسمای الهی اند که با «رحمن» آغاز می‌شوند. بنابراین اولین و بزرگ ترین اسمی که باید از آن استفاده شود، رحمانیت است و نظام اخلاقی، نظامی است که ما را به این هدف برساند و در یک کلام اخلاق یافتن و احراز اسامی کمال مطلق است.

البته باید دانست که اسم از یک ذات و یک صفت تشکیل می‌شود و چون ما ذات را داریم، باید خود را به آن صفت بیاراییم تا صاحب آن اسم شویم. این گونه است که کسی که صاحب این اسم نیست و خلق رحمانی ندارد اگر اهل تمامی مناسک هم باشد، از اهل آتش است.

معیار سنجش ملموس دیگری که قرآن به عنوان صفت ذاتی مومن نام می‌برد، «شاد و آرام» است و با این شاخص می‌توان سودمندی معنویت و اخلاق مورد استفاده را سنجید. خطر دیگر این است که اگر انسان خود حقیقی اش را به یاد نیاورد و نداند «کیست»، تشنگی معنویت خود را با معنویات و اخلاق نسبی سیراب می‌کند و این گونه است که در کارهای فرهنگی مهم‌ترین کار، شناساندن «کیستی» به انسان است.

    روزنامه ایران، شماره 4630، 28/7/89، صفحه 22

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS