دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سالك چگونه فريب دنيا را می خورد؟

No image
سالك چگونه فريب دنيا را می خورد؟

(بدان اي سالک عزيز!) ما نه زيبايي هاي آخرت را ديده ايم و نه لذاتش را چشيده ايم، به تعبير ديگر نه زيبايي آن عالم براي ما محسوس است و نه ما لذت آنجا را چشيده ايم که بتوانيم در برابر جلوه گري هاي اين دنيا مقاومت کنيم. در حالي که از اين طرف، هم زيبايي دنيا را ديده ايم و هم لذتش را چشيده ايم. اينجا است که مسئله ضعف ايمان مطرح می‌شود و انسان را به زمين مي زند. ضعف ايمان است که باعث مي شود انسان نتواند خود را در برابر دنيا و مظاهر ماديت نگاه دارد و فريب نخورد.

    اينکه انسان مي ميرد، يک امر وجداني است، و اينکه بعد از مرگ هم در آن عالم خبرهايي وجود دارد، جزء معتقدات ما است. اما اين اعتقادات عقلي، جزء واردات قلبيه ما نشده و همين ضعف ايمان در دلبستگي ما نسبت به خدا، موجب فريب خوردنمان در برابر مظاهر دنيا مي شود. لذا ما بايد برويم و اين اعتقادات را جزء واردات قلبيه خود کنيم. (1)

    برگرفته از: 1- رسائل بندگی، آيه الله شيخ مجتبی تهرانی، ص 158

 

              روزنامه كيهان، شماره 21043 به تاريخ 6/2/94، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS