دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سرّ غسل وتیمم

در هنگام غسل امر به شستن تمام پوست شده است ، به خاطر اینکه پست ترین حالات انسان وبالاترین وابستگی به قوه شهوانی ، حالت جماع است وچون تمام بدن در این گونه حالات دخالت عملی دارد . رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند : «بدرستیکه زیر هر موی بدن ، جنابت است. »
سرّ غسل وتیمم
سرّ غسل وتیمم

نویسنده : علامه سید عبدالله شُبّر

در هنگام غسل امر به شستن تمام پوست شده است ، به خاطر اینکه پست ترین حالات انسان وبالاترین وابستگی به قوه شهوانی ، حالت جماع است وچون تمام بدن در این گونه حالات دخالت عملی دارد . رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم فرمودند : «بدرستیکه زیر هر موی بدن ، جنابت است. »[1] و چون تمام بدن ، در این حالت ، از مراتب عالی معنوی دور بوده ، غرق در لذّات پست دنیوی می باشد، غسل نیز از کاملترین و مهمترین مطالب شرعی است برای اینکه انسان شایستگی رویاروئی با جهات شریف را می یابد و در عبادات وارد می شود و از قوای حیوانی و لذات دنیایی دور می گردد.

باید دانست که در نزد هر عاقل صاحب فهمی پاک کردن قلب از پستی ها وتوجهاتی که مانع از درک فضائل است مهمتر از پاک کردن اعضای ظاهری بدن است،چون برای قلب بهره ای فزونتر ونصیبی کاملتر به هنگام عبادات می باشد.

امر به تیمم ومسح اعضاء بدن بوسیله خاک ، هنگام معذور بودن انسان از مصرف آب ، نیز بدان جهت است که اعضاء رئیسه انسان بدین وسیله پستی یافته در برخورد با خاک کم ارزش ، به خاک ذلت بنشیند. چون که تطهیر قلب ، از اخلاق پست وپیراستگی آن به زیباترین وصفها ممکن نشد،او را باید به مقام انکسار وتواضع واداشت وبه تازیانه ذلت وخواری حرکت داد .امیدآنکه مولای مهربان و آقای کریمش بدان هنگام که بدو التفات می ورزد و او را در حالت انکسار وتواضع بیابد، نسیمی ازنفحات انوار درخشنده اش را بر او بورزاند.چه اینکه خداونددرنزد دلهای شکسته است همانطور که،در حدیث وارد شده است . پس با این اشارت ، باید در آنچه در توجهات قلبی وجبران سستی های گذشته بر تو واجب است ،‌حرکت نمایی»[2]

امام رضا علیه السلام در ادامه روایت سابق فرمود:

امر به غسل در جنابت ، ونه در تخلی وغیره شده است، به خاطر اینکه ، جنابت از نفس انسان است و چیزی است که از تمامی بدن خارج می شود . وتخلی ازنفس انسانی نبوده ، غذایی است که از دری داخل و از در دیگر خارج می شود.[3]

در روایت دیگر وارد شده است که :

«علت سهل گیری در بول و غائط ، بخاطر این است که تخلی از جنابت بیشتر و طولانی تراست، بهمین جهت خداوند ، در تخلی به وضو راضی شده است بخاطر اینکه مکرر رخ می دهد ومشقت دارد و انجامش بدون اختیار و شهوت است ولی در جنابت این طور نمی باشد بلکه به خاطر لذت جویی نفس انسان است.[4]

منبع: بنیادهای اخلاق اسلامی ، علامه سید عبدالله شبر،چاپ دوم سال 1369،‌ناشر/بنیاد فرهنگی امام المهدی (عج)

    پی نوشت:
  • [1] . سنن ابی داود ، ج 1، صفحه 57: ان تحتت کل شعرة جنابة
  • [2] .اسرار الصلوة صفحه 180
  • [3] .عیون الاخبار الرضا ، باب 34
  • [4] .عیون الاخبار الرضا ، باب 33

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS