دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سعی و تلاش روی بذر سالم نتیجه می‌دهد

No image
سعی و تلاش روی بذر سالم نتیجه می‌دهد

 «الدنیا مزرعه الآخره»؛ مزرعه چه خصوصیاتی دارد؟ مزرعه در یک فصلی می‌کارند و در یک فصلی محصول برمی‌دارند. یک زمانی باید کاشت، یک زمانی باید برداشت.کار در دنیا، پاداش در آخرت. در مزرعه، بذر اگر سالم بود محصولش خوب می‌شود. بذر سالم، در دنیا هم باید عمل سالم باشد. عمل سالم که در قیامت می‌ماند.بعضی‌ها ممکن است روزی شانزده ساعت کار کنند. صبح و شام ممکن است سخت ترین کارها را بکنند ولی قرآن می‌گوید: با اینکه تلاش می‌کند ولی جهنمی ‌است.قرآن می‌گوید: «عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ» (غاشیه/3). نصب هم یعنی سختکوش است اما در قیامت دستش خالی است: «تَصْلَىٰ نَارًا حَامِیَةً» با اینکه روزی شانزده ساعت کار می‌کند جهنم می‌رود. چرا؟ برای اینکه بذرش سالم نیست. نیتش خدا نیست. بذری در دنیا و در این مزرعه فایده دارد که سالم و خالص باشد. بذری میوه می‌دهد که خالص باشد... افرادی هستند خیلی کار می‌کنند، می‌گوییم که این کاری که می‌کنی درست نیست، می‌گوید: نه! دوست دارم، می‌گوییم: فتوای مراجع است؟ می‌گوید: نمی‌دانم. می‌گوییم: آیه داریم؟ می‌گوید: نمی‌دانم. پس برای چه کسی تلاش می‌کنی؟ در شهرداری هم اگر یک کسی ساختمان بسازد ولی روی نقشه نباشد، شهرداری می‌آید ساختمانش را خراب می‌کند. می‌گوید: پولش را دادم، می‌گوید: پول دادی، نقشه نداری. راه، نقشه می‌خواهد.کشت باید متناسب با زمین باشد. عمل باید متناسب با نیاز باشد. گاهی افراد عمل انجام می‌دهند ولی متناسب با نیاز نیست.

 کاشت بذر در خاک، برداشت از روی زمین

امروز بذر پنهان می‌شود و فردا سر در می‌آورد. خیلی از عمل‌های مخفی و خالص امروز، فردا پیدا می‌شوند. «وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرًا» (کهف/49) قرآن می‌گوید: عملت در مقابلت مجسم است. بذری که امروز زیر خاک رفت فردا در مقابلت سبز است. در آخرت هم کارهایی که اینجا می‌کنید، در مقابلتان مجسم می‌شود. «وَوَجَدُوا مَا عَمِلُوا حَاضِرً‌ا» (کهف/49) قهراً کسی که کشت نکند بی بهره است. شرایط آب و هوا و نور و باد هم موثّر است. در دنیا همینطور است. عمل در حال فقر یا در حال غنا. توقع داشتند یا بی توقع بودند.هر عملی در شرایط مختلف فرق می‌کند.

 کاشت در خاک نرم، نه روی سنگ سخت

کشاورزی در زمین نرم مفید است، روی سنگ چیزی در نمی‌آید. در کشاورزی دانه باید روی زمین نرم باشد. افرادی هم که سنگدل هستند و قساوت قلب دارند، عملشان قبول نمی‌شود. آنها آدم‌هایی مثل سنگ هستند. قرآن می‌فرماید: بعضی از آدم‌ها از سنگ هم سفت تر هستند. «قُلُوبُكُم مِّن بَعْدِ ذَٰلِكَ فَهِیَ كَالْحِجَارَه» (بقره/74) قلب اینها مثل سنگ است. بعد می‌گوید: نه! «أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً» از سنگ سفت تر است. چرا؟ برای اینکه «وَإِنَّ مِنَ الْحِجَارَ‌ةِ لَمَا یَتَفَجَّرُ» (بقره/74) از کنار سنگ‌‌ها چشمه آب بیرون می‌‌آید، این قلبش به قدری سنگ است که اصلاً چشمه آبی از آن بیرون نمی‌‌آید.کشاورزی غیر از کشت مراقبت هم می‌خواهد. در دنیا هم همینطور است. در آخرت هم همینطور است. عمل خالص مراقبت می‌خواهد. گاهی اول عمل، خالص است. برای خدا کارش را می‌‌کند ولی بعد غرور او را می‌گیرد، عُجب او را می‌گیرد. گاهی اول خداست، وسط هم خداست، آخر کار، بعد از عمل یک گناهی می‌کند، حبط می‌شود.همان طور که کشاورزی به کاشتن نیست؛ هم کاشتن لازم است و هم مراقبت! در مزرعه بعد از کاشت مراقبت لازم است. در دنیا هم عمل خیر که انجام دادی، مراقبت لازم است.

 گیاه بی‌ریشه، بدون دوام و استمرار

در مزرعه اگر گیاه ریشه نداشته باشد، دوام ندارد. در عمل هم همینطور است. شاید بتوان گفت عمل‌هایی که اخلاص ندارند و جز یک شکل ظاهری، هیچ مغز و ریشه ای ندارند نیز همین‌طور هستند؛ به عبارتی این اعمال هم اعمال بی ریشه‌ای هستند که هیچ اساس و بنیه‌ای نداشته و نتیجه‌ای نیز نخواهند داشت. به امید آنکه اعمالمان را به‌گونه‌ای مدیریت کنیم تا ان شاءا... دنیایمان به معنای واقعی کشتزاری خوب برای آخرتمان باشد.

مقاله

جمع آوری و تدوین رسول غفارپور

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS