دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

سى سخن حکیمانه از خیابانى

No image
سى سخن حکیمانه از خیابانى

سى سخن حکیمانه از خیابانى([31])

1. اولین لازمه شرافت یک ملّت، استقلال است.

2. استقلال ملّتها را فقط فضایل و اخلاق عالى مى تواند محفوظ دارد.

3. حافظ و نگهبان استقلال هر ملّتى، شجاعت و قهرمانى اوست.

4. یک ملّت نمى تواند بدون معارف، آزادى خود را محفوظ دارد.

5. در راه زندگى شرافتمندانه باید از جان ومال گذشت.

6. آزادى مستلزم برابرى است، در مقابل قانون همه برابریم.

7. ایران را ایرانى باید آزاد کند.

8. در عین آزادى باید مقیّد باشى.

9. نخستین وسیله ترقى، داشتن روح تجدّد است.

10. یک فرد بى علاقه به جامعه خود، کمتر از حیوان است.

11. هیچ کار بزرگ بدون فکر انجام نمى گیرد.

12. هر زمانى تقاضایى دارد که با میزان علم و معرفت بشر تغییر پذیر است.

13. یک حرکت عمومى، تمام بشر متمدن را به جانب یک سرمنزل تکامل پیش مى برد.

14. به نام هر اکثریتى نمى توان حکم قطعى داد.

15. انتظام و انضباط یک شرط عمده موفقیت است.

16. انسان باید در زندگى چنان مشغول کار شود که گویا هیچ وقت نخواهد مرد.

17. اندوختن سهل است و نگهدارى مشکل.

18. براى تأمین حیات و بقا در این جهان باید از ضعف و ناتوانى دورى گزید.

19. در روى خرابه هاى دیروزى باید عمارت فردا را بلند کرد.

20. اعتماد به نفس، یک شرط عمده موفقیت است.

21. شجاعت، یک شرط مهمّ موفقیت است.

22. یک لقمه خاردار باشید تا هیچ گلویى نتواند شما را فرو ببرد.

23. ملّتى که از مرگ نمى ترسد، هرگز نمى میرد.

24. مردن در راه یک آرمان بزرگ، عین موفقیت است.

25. ترس عامل عمده اسارت ملتهاست.

26. تو واحد ومتحّد جلوه نما وبگذار دیگران از تو بترسند.

27. شجاعت مادّى بى شجاعت معنوى، کامل نیست.

28. هرگز نباید به خستگى و یأس اعتقاد داشت، بویژه زمانى که بارِ سنگین زندگى یک ملّت از یک موى باریک آویزان باشد.

29. هرکس باید به فراخور توانایى و دانایى خودش در امور اجتماعى و عمومى شرکت کند.

30. در کلیه امور و حوادث باید «وظیفه» را از غیر وظیفه تفکیک نماییم.

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS