دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

طولانی بودن عمر حضرت مهدی (عج)

No image
طولانی بودن عمر حضرت مهدی (عج)

کلمات کلیدی :مهدي (عج)، طول عمر، نوح، ظهور

نویسنده :طیبه عطايي

طولانی بودن عمر حضرت مهدی (عج)

اسم شریف آن حضرت “م ح م د” و کنیه‌اش قائم، منتظر، حجت، مهدی، خلف صالح، صاحب الزمان و مشهورترین القابش مهدی (عج) است در اسم و کنیه با حضرت پیامبر (ص) همنام می باشد، ولی جایز نیست نام حضرت را در زمان غیبت ذکر نمود. زیرا حکمت آن مخفی است.[1] در شب پانزدهم شعبان سال دویست و پنجاه و پنج یا دویست و پنجاه و شش هجری در شهر "سر من رأی" (سامرا) در خانه امام حسن عسگری (ع) دیده به جهان گشود و مدت عمر شریف آن حضرت در هنگام رحلت پدر بزرگوارش پنج سال بود.[2]

دربارۀ طول عمر آن حضرت که بر خلاف قوانین و موازین عادی و طبیعی است، باید گفت کسی که به وجود آن حضرت معتقد است، او را شاخه‌ای از شجره وحی و نبوت و نماینده مستقیم خداوند می‌داند، چنانچه خداوند حضرت آدم (ع) را بدون واسطه پدر و مادر آفرید و به خشم بر قوم نوح، زمین را با آب پوشاند و آتش را که طبیعتش سوزاندن است بر ابراهیم، گلستان گرداند و عُزیر پیغمبر را به خواب صد ساله برد و باد و جن و حیوانات را در اختیار سلیمان قرار داد. بنابراین طول عمر آن حضرت شگفت‌انگیز نخواهد بود، زیرا بنا به قرآن کریم و سنت، بسیاری از پیامبران یا اوصیای ایشان را می‌شناسیم که به قدرت الهی دارای طول عمر بوده‌اند؛ مانند نوح (ع) که دو هزار و هشتصد سال و حضرت عیسی (ع) که از روز ولادت تا ظهور حضرت مهدی (عج) زنده می‌باشند و حضرت خضر (ع) و الیاس که دارای عمر طولانی هستند.

عمر طولانی از دیدگاه قرآن

خداوندی که انسان را از خاک آفرید و قدرت بر خلق داشت آیا قدرت بر عمر طولانی ندارد. خداوند در قران از حضرت نوح (ع) خبر داده که وی نهصد و پنجاه سال در میان قوم خود زندگی کرد.

«فَلَبثَ فیِ قوْمِ اَلْفَ سَنَةِ اِلّا خمسین عاماً»

(عنکبوت آیه 14)

نوح بیش از این مدت در جهان زیسته است و این نهصد و پنجاه سال مدتی بود که قوم خود را دعوت به خداپرستی می‌نمود و در سن شصت سالگی به این کار پرداخت.[3]

شواهد

در عالم گیاهان استثنائات عجیب و حیرت افزا، فراوان به چشم می‌خورد؛ از جمله در میان درختان، درختانی وجود دارند که از جهت طول، تنومندی و قطر و یا طول عمر تعجب آورند، مثل درخت «ارز» لبنان و مثل درختی که در آمریکاست و به عربی آن را «ام الاجمه» می‌نامند،[4] یعنی مادر جنگل که درازی آن را بیشتر از سیصد قد آدمی ذکر کرده‌اند. عمر بعضی از درختها بیش از سیصد سال است و همچنین ماهیهائی در اقیانوس اطلس شمال اروپا وجود دارند که عمر سه میلیون سال برایشان مشخص کرده‌اند و مارهائی که عمر چند هزار ساله دارند و عمر ملکه زنبوران عسل چهار صد برابر عمر زنبوران دیگر است.

مسأله طول عمر آن حضرت مسأله‌ای است که صدها حدیث بر آن دلالت دارد و مشیّت ازلی الهی بر آن تعلق گرفته و هر کس خدا را قادر و توانا می‌شناسد، باید در طول عمر حضرت مهدی (عج) نیز تردید نکند.

حضرت صادق (ع) در مورد انکار کسانی که منکر عمر طولانی حضرت مهدی (ع) بودند، می‌فرمایند:

«اِن تفکرون انْ یمدا... لصاحب هذا الامر فی العمر کما مد لنوح (ع) فی العمر»[5]

«چرا انکار دارید و قبول نمی‌کنید که خداوند عمر حضرت قائم را طولانی قرار داده است؟ چنانکه خداوند تبارک و تعالی عمر حضرت نوح را طولانی قرار داده است»

و همچنین از حضرت صادق (ع) روایت است که می‌فرماید:

«اِنّ ولی ا...یعمر عمر ابراهیم الخلیل عشرین و ماه سنه و کان یظهر فی صوره فتی مرفق ابن ثلاثین سنه لو فرج القائم انکره الناس یرجع اَثاباً موفقاً»[6]

«ولیّ خدا حضرت موسی (ع) از عمر طولانی برخوردار است حضرت ابراهیم (ع) 120 سال عمر کرد، ولی به صورت جوان نیرومند 30 ساله‌ای در میان مردم ظاهر و جلوه می نمود و قائم (ع) ما نیز به صورت جوانی نیرومند، ظهور می‌کند که مردمان او را انکار می‌کنند»

مسأله طول عمر و بقاء جوانی آن حضرت مسأله‌ای نیست که از نظر عقل احتیاج به مؤیدات داشته باشد بلکه مسأله، عموم قدرت خدا و اعجاز و خرق عادت و نفوذ مشیّت الهی است. از حضرت رضا (ع) حدیثی روایت است که می‌فرماید:

«قائم آن کسی است که وقتی ظاهر شود در سن پیران و منظر و سیمای جوانان و یاقوت بدن باشد»[7]

کوتاه سخن اینکه خداست که حافظ و نگاهدارندۀ وجود گرانمایه حضرت مهدی (ع) است و اوست که آن حضرت را از حوادث روزگار صیانت و محافظت می‌کند و آنچه بخواهد به عمرش می‌افزاید و سلامت سازمان وجود او را از هر آفت و بیماری مصون و محفوظ می‌دارد.

اللهم عجل لولیک الفرج

نویسنده: طیبه عطایی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS