دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عن ابی عبدالله (علیه الاسلام) قال:«اذا اتاک اخوک فأته بما عندک واذا دعوته فتکلف له»

حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمود: «اگر برادر دینیت نزد تو آمد، هر چه حاضر داشتی، برایش بیاور، اما اگر او را دعوت کردی، خود را برایش به زحمت بینداز.(غذایی مناسب با مهمان، تهیه کن)» (حلیة المتقین، صفحه 58)
عن ابی عبدالله (علیه الاسلام) قال:«اذا اتاک اخوک فأته بما عندک واذا دعوته فتکلف له»
عن ابی عبدالله (علیه الاسلام) قال:«اذا اتاک اخوک فأته بما عندک واذا دعوته فتکلف له»

عن ابی عبدالله (علیه الاسلام) قال:

«اذا اتاک اخوک فأته بما عندک واذا دعوته فتکلف له»

(کافی، ج 6، ص 276، ح 6)

حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمود:

«اگر برادر دینیت نزد تو آمد، هر چه حاضر داشتی، برایش بیاور، اما اگر او را دعوت کردی، خود را برایش به زحمت بینداز.(غذایی مناسب با مهمان، تهیه کن)» (حلیة المتقین، صفحه 58)

توضیح:

«آداب مهمانی و مهمانداری»

از سفارش‌های رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) به امیرالمؤمنین (علیه السلام) این بود که کسی که بدون دعوت بر سر سفره ای می رود یا به صاحبخانه امر و نهی می‌کند، اگر به او اهانت شد، کسی جز خودش را ملامت نکند. مهمان باید در اختیار صاحبخانه باشد، و هر طور که او صلاح دید، عمل کند.

صفوان، یکی از اصحاب ائمّه، می‌گوید:

روزی عبدالله بن سنان به من گفت:« چیزی داری بخوریم؟

گفتم:«بله.» و سپس پسرم را فرستادم و پولی دادم تا گوشت و تخم مرغ بخرد.

عبدالله گفت: پسرت را کجا فرستادی؟

گفتم: برای خرید مقداری مواد غذایی!

گفت: فوراً او را برگردان! مگر در خانه سرکه و زیتون ندارید؟گفتم: چرا، داریم.

عبدالله گفت: همان را بیاور؛ چرا که من از امام صادق (علیه السلام) شنیدم که هلاک است کسی که آنچه برایش حاضر کنند،ناچیز بشمرد، و هلاک است کسی که آنچه را در خانه دارد، برای پذیرایی از برادرش ناچیز بشمرد .

رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود:«سزاوار نیست مهمان صاحبخانه را ملول و خسته کند، مثلاً زیاد در خانه راه برود، یا زیاد حرف بزند یا دیر بیاید .

و نیز فرمود:«سزاوار نیست مهمان بدون اجازه صاحبخانه، روزه بگیرد. و نیز فرمود:«هر کس به میهمانی دعوت شد، هرگز بدون اجازه میزبان، فرزند خود را همراه نبرد.

    منابع: بحار الانوار، ج 37، ص 308، ح 38.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS