دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عید نوروز

هر روز برای ما نوروز است.
عید نوروز
عید نوروز

عید نوروز

قال علی(ع): «نَیروزُنا کُلُّ یومٍ»(الفقیه؛ ج3، ص300)

با فرا رسیدن بهار و سرآغاز سال جدید شاید به ذهن عده ای خطور کند؛ چرا چنین روزی را عید می‌گیریم؟ نظر ائمه اطهار(ع) در این باره چیست؟ و چندین سؤال مشابه که به طور مختصر در ذیل توضیح داده می‌شود.

چرا عید نوروز را عید می‌گویند؟

عید را از آن جهت عید گویند که هر سال با فرح و شادی تکرار می‌شود (عود می‌کند)[1] یکى از پیغمبران بنام «ازقیل» (علی نبینا و آله و علیه السلام) به وادیی رسید که اهل آن مرده بودند. ازقیل(ع) عرض کرد خداوندا اینها را چگونه زنده خواهى نمود؟ امر شد که مقدارى آب بر روى خاکهاى آنها بریز و بخواه تا زنده شوند. ازقیل مقدارى آب ریخت و از خداوند تقاضاى اعاده حیات آنها را نمود فورا همگى زنده شدند و بین سى سال تا هفتاد سال دوباره زندگى نمودند. این قضیه در روز اوّل فروردین یعنى روز اوّل بهار واقع شده به این خاطر روز اوّل فروردین را عید می‌گویند.[2]

معرفی نوروز توسط ائمه

امام صادق علیه السّلام می فرماید:

در نوروز بود که خدا از بنده‌هایش پیمان گرفت که او را بپرستند و شریک با او نیاورند، و به رسولان و حججش بگروند، و به ائمّه علیهم السلام ایمان آرند.

[نوروز] اولین روزی است که خورشید تابیده، باد وزیده، گل در زمین شکفته، روزى [است] که کشتى نوح بر [کوه]جودى استوار شده، روزى [است] که خدا در آن هزاران [انسان] که از ترس مرگ گریخته و مرده بودند را زنده کرد، روزى [است] که جبرئیل(ع) به پیغمبر(ص) فرود آمد، روزى که پیغمبر صلى اللَّه علیه و آله على علیه السّلام را به دوش گرفت تا بتهاى قریش را از فراز کعبه افکنده آنها را خرد کرد، و همچنین بود ابراهیم علیه السّلام. [نوروز] روزى [است] که پیغمبر(ص) فرمود تا اصحابش با أمیرالمؤمنین(ع) بیعت کردند، روزى [است] که پیغمبر صلى اللَّه علیه و آله على علیه السّلام را به وادى پریان فرستاد تا از آنها بیعت گیرد، روزى [است] که دوباره مردم با على علیه السّلام بیعت کردند، روزى [است] که [امیرالمؤمنین علیه السلام] بر خوارج نهروان پیروز شد و ذو الثدیة را کشت، روزى [است] که قائم(عج) ظهور کند و روزى [است] که [وی] به دجّال پیروز شود و او را در زباله‌دان کوفه بدار زند.[3]

آداب نوروز

معلى بن خنیس از امام صادق(ع) در باب آداب روز نوروز آورده که آن حضرت(ع) فرموده‌اند: [در این روز] غسل کن، پاک‌ترین جامه خود را بپوش، عطر بزن و آن روز را روزه باش.[4]

در نوروز، هدیه‌ای خدمت امام علی علیه السلام آوردند. حضرت پرسید: این چیست؟ عرض کردند: ای امیر المؤمنین! امروز نوروز است. امام علیه السلام فرمود: هر روز برای ما نوروز است.[5]

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS