دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

فعالیت های علمی آیت الله حسین مظاهری

No image
فعالیت های علمی آیت الله حسین مظاهری

مسئولیتهاى علمى ـ سیاسى

از جمله مسئولیتهاى ایشان عضویت در جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، مدرس حوزه هاى علمیه قم و اصفهان، ریاست حوزه علمیه اصفهان، نمایندگى مجلس خبرگان رهبرى در دو دوره دوم و سوم از استان اصفهان بوده است.[25]

معلم اخلاق

معلم اخلاق بودن ایشان برخاسته از تدریس و بیان نکات اخلاقى در صدا و سیماى جمهورى اسلامى ایران (صفاى دل) است. قلم فرسایى ایشان درخصوص اخلاق به زبان عربى و فارسى نیز مشهور است. آیت الله مظاهرى تندیس اخلاق اسلامى است و این بعد از شخصیت وى جنبه هاى دیگر را تحت الشعاع قرار داده است. یکى از شاگردان ایشان مى گوید:

«آیت الله مظاهرى انسان بسیار بزرگوار، متواضع، بخشنده، متخلق به اخلاق الهى باگذشت، متهجّد، متعبد و دائم الذکر است. براى حفظ آبروى دیگران کوشا است. از احوال دوستان و منسوبینش جویاست و صله رحم مى کند. صفاى باطن دارد و نسبت به فقرا و مستمندان بى تفاوت نیست و به کمک آنان مى شتابد. اخلاق اجتماعى ایشان نمونه است.»[26]

آیت الله مظاهرى در مورد توجه به مسائل اخلاقى و نهادینه کردن اخلاق در جامعه و گرایش خود به این موضوع مى گوید:

«پیش از آنکه به حوزه بیایم به مسائل اخلاقى و مجالس موعظه، علاقه مند بودم. پس از طلبگى این ذوق در من تشدید شد. استاد خصوصى نداشته ام البته از محضر حضرت امام و علامه طباطبایى استفاده هاى اخلاقى و معنوى فراوان برده ام و خدا را همواره بر این جهت شاکرم که در زمانى وارد حوزه قم شدم که دو استاد برجسته مانند امام و علامه، در آن حضور داشتند و من توانستم در فقه، اصول، فلسفه، عرفان، اخلاق از خدمت آن دو بزرگوار بهره ببرم.

حضرت امام، روزهاى شروع درس و پایان درس، مطالب اخلاقى مى فرمود. این روزها براى من شادى آفرین بود. خیلى به وجد مى آمدم. امام خمینى، رضوان الله علیه، به مسأله تهذیب نفس، بسیار اهمیت مى داد. هم خود مرد عمل بود و هم دیگران را به ویژه طلاب علوم دینى را هشدار مى داد.»[27]

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS