دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قال رسول الله (صلی الله علیه وآله): «اَجرأکم عَلی قَسَمُ الجِّدَ اَجرأکم عَلی النّار»

«هر کس از شما در خوردن قسم جری‌تر است به جهنم نزدیک‌تر است.» (کنز العمال ، ج 11 ، ص 7 ، ح 30390)
No image
قال رسول الله (صلی الله علیه وآله): «اَجرأکم عَلی قَسَمُ الجِّدَ اَجرأکم عَلی النّار» قسم دروغ خطرناک است

قسم دروغ خطرناک است




مرحوم طبْرِسى، از ابن عباس نقل مى‌کند که مردى خدمت پیامبر صلى الله علیه و آله ‌رسید و عرض کرد: اى رسول خدا! همسایه‌اى به نام اِمرِوُء القیس دارم که قسمتى از ‌زمین مرا غضب کرده است و مردم گواه صدق‌ ‌منند، ولى چون براى او احترام بیشترى ‌قایلند، حاضر به حمایت من نیستند‌.

پیامبر‌ ‌صلى الله علیه و آله امروء القیس را خواست و از او در این‌باره سؤال کرد.‌

او در‌ ‌پاسخ همه چیز را انکار کرد. پیامبر به او پیشنهاد سوگند کرد‌ ‌ولى شاکى عرض کرد: ‌یا رسول الله ! او مرد بى‌بند و بارى است و برایش هیچ مانعى‌‌ ‌ندارد که سوگند دروغ یاد ‌کند‌.

پیامبر فرمود: به هر حال چاره‌اى‌ ‌نیست، یا باید شهود بیاورى و یا باید ‌تسلیم سوگند او شوى. ‌

به هنگامى که امروء‌ ‌القیس برخواست تا سوگند یاد کند، پیامبر صلى الله علیه و آله به او ‌مهلت داد و‌ ‌فرمود: عجله‌ای نیست! در این باره بیندیش و بعداً سوگند یاد کن‌.

بعد از رفتن آنان، خداوند پیامبر را نجوا کرد و آیه نازل شد که: ‌



وَ لاَ تَشْتَرُواْ بِعَهْدِ اللّهِ ثَمَنًا قَلِیلاً إِنَّمَا عِندَ اللّهِ هُوَ خَیْرٌ لَّکُمْ إِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ ‌

مَا عِندَکُمْ یَنفَدُ وَمَا عِندَ اللّهِ بَاقٍ وَلَنَجْزِیَنَّ الَّذِینَ صَبَرُواْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا کَانُواْ یَعْمَلُونَ

پیمان خدا را به بهایی اندک مفروشید زیرا ، اگر بدانید ، آنچه در نزد خداست برایتان بهتر ‌است.‌

آنچه نزد شماست فنا می شود و آنچه نزد خداست باقی می ماند و آنان را که، ‌شکیبایی ورزیدند پاداشی بهتر از کردارشان خواهیم داد.‌



بعد از مدتی که دوباره آنان برای رسیدگی به دعوایشان آمدند، هنگامى که پیامبر صلى ‌الله علیه و‌ ‌آله این آیات را که آنها را از سوگند دروغ و عواقب آن بر حذر می‌داشت براى ‌آنها خواند کلام خداوند بر دل امروء القیس اثر نهاد و او را به زبان آورد که: حق است . آن ‌چه نزد من است سر انجام‌ ‌فانى مى‌شود و این مرد راست مى‌گوید. من قسمتى از ‌زمین او را غصب کرده‌ام ولى نمى‌دانم چه مقدار بوده است.‌

اکنون که چنین است هر مقدار مى‌خواهد (و مى داند حق اوست)‌‌ ‌بر گیرد و معادل آن ‌هم، به خاطر استفاده‌اى که در این مدت از زمین او کرده‌ام بعنوان غرامت بردارد‌‌ .

در این هنگام، سومین آیه نازل شد که: ‌



مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَکَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاةً طَیِّبَةً وَ لَنَجْزِیَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ ‌مَا کَانُواْ یَعْمَلُونَ

هر زن و مردی که کاری نیکو انجام دهد ، اگر ایمان آورده باشد زندگی خوش و پاکیزه ای ‌بدو خواهیم داد و پاداشی بهتر از کردارشان عطا خواهیم کرد.



و به امروا القیس و تمام کسانى که عمل صالح توأم با ایمان‌‌ ‌دارند، بشارت حیات طیب ‌داد‌.

این آیات، آیه‌های 95 تا 97 سوره‌ی نحل است

Powered by TayaCMS

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS