دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قبله هشتم در سوگ زین‌العابدین می‌گرید

No image
قبله هشتم در سوگ زین‌العابدین می‌گرید

امروز زمین و زمان در غم شهادت حضرت زین‌العابدین(ع) به سوگ نشسته و در غم شهادت یگانه یادگار سید و سالار شهیدان غرق در ماتم و اندوه‌ است و به پهنای صورت اشک می‌ریزد.

به گزارش قدس آنلاین و به نقل از فارس، امروز 25 محرم‌الحرام، سالروز شهادت امام سجاد(ع) یادگار کربلا، تنها مرد و محرم زینب(س) که ماند تا یاور طفلان یتیم دشتستان نینوا باشد و تا کربلا جاودانه و ماندگار شود و چه زیبا بیان علت می‌کند که... «هرگز نگذاشت تا ابد شب باشد/ او ماند که در کنار زینب باشد/ سجاد که سجّاده به او دل می‌بست/ تدبیر خدا بود که در تب باشد»

هیچ زبانی نمی‌تواند گویای دردهای جانگدازی باشد که تا همیشه بر قلب صبور امام کاروان اسرای کربلا باقی ماند تا آن جا که بعد از علقمه هرگاه آب می‌دیدند، اشک برگونه‌های مبارکشان جاری می‌شد و همچون نمکی بر زخم‌های عاشورا بود و تا ژرفای وجودشان را می‌سوزاند.

به راستی اگر نمی‌بود همراهی و همیاری امام عابدان با حضرت صبر، زینب کبری(س) شاید هرگز خطبه‌ای خوانده نمی‌شد، شاید از این دشت سراسر لاله رنگ دیگر باغبانی باقی نمی‌ماند تا با خطبه‌های آتشین خود تمام جان‌هایی که به فرموده حضرت اباعبدالله(ع) لقمه‌های حرام مانع درک و دیدن حقایق الهی شده بود را با حقایق طلایه‌داران کربلا آشنا کند که شاید جرقه‌ای بر اذهان شوم آنها شود و به خود آیند که علت این همه بی‌مهری بر فرزندان رسول خدا(ص) چیست.

آری! همان‌هایی که در غدیر هم‌پبمان شدند با پیامبر(ص) که هرگز اهل‌بیت(ع) ایشان را آزرده نکنند، بدعهدی کردند و هنوز مدتی از سفر روحانی حضرت رسول نگذشته بود که خانه دخت رسول‌الله را به آتش کشیدند و از کوچه بنی‌هاشم و مدینه بود که پیمان‌شکنی، حرمت‌شکنی و آتش زدن باب شد...

و اما کربلا... عاشورا، خیمه‌ها، آتش، اسارت و امان از اسارت و تبی که می‌توان گفت معجزه‌ای بود تا اهل حرم تنها مرد این سفر خونین و دشتستان پربلا را از دست ندهد و نگین آرامش قلب حرم باقی بماند تا در مقابل نوازش ناجوانمردانه شلاق‌ها و ضرب سیلی مرحمی باشد و یتیم‌نوازی کند.

این جا مشهد است، جنت الرضا! حال هوای حرم امروز متفاوت‌تر از هر زمانی به نظر می‌رسد، درحالیکه کتیبه‌های سیاه رنگ اشعار محتشم و آن وصف ملکوتی‌اش که... « باز این چه شورش است که در خلق عالم است/ باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است»، تمام دیوارهای صحن‌ها و رواق‌ها را پوشانده و حاکی از عزادار بودن صاحب خانه است، مداحان اهل بیت(ع) با نوحه‌خوانی و سینه‌زنی به ذکر مصائب عاشوراییان می‌پردازند و یادآور می‌شوند، بی‌مهری اهل زمین را بر بهترین بنده‌های پروردگار که مظلومانه به شهادت رسیدند.

امروز زمین و زمان در غم شهادت امام عابدان، حضرت زین العابدن(ع) به سوگ نشستند و ملائک فوج فوج به زمین می‌آیند تا متبرک کنند بال‌هایشان را به اشک عاشقان حسینی که در غم شهادت یگانه یادگار سید و سالار شهیدان غرق ذر ماتم و اندوه‌اند و به پهنای صورت اشک می‌ریزند.

هیئات و دسته‌‌های عزاداری که از اول محرم سیاه‌پوش عزای مظلومان کربلا و حضرت سیدالشهدا بودند امروز نیز در محضر حضرت ثامن‌الحجج(ع) حضور یافتند تا به پیشگاه ایشان عرض تسلیت گویند.

صحیفه سبز امام سجاد(ع)، نجوای انوار تابناکی است که تا بی‌نهایت، شربت آرام بخش روح عطشناک آدمی است و چه نجوای عاشقانه‌ای است که حضرت زین‌العابدین در پیشگاه معبود خود این چنین فرمودند: « خدایا من در کلبه فقیرانه خود چیزی را دارم که تو در عرش کبریایی خود نداری من چون تویی را دارم ولی چون خودی را نداری.»

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS