دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قوانین بین‌المللی قرآن

قرآن دو دسته از احکام و قوانین را بیان می‌کند: 1. قوانین عمومی و کلی نسبت به بشر؛ 2. قوانین خصوصی نسبت به مسلمانان و مؤمنان.
قوانین بین‌المللی قرآن
قوانین بین‌المللی قرآن

قرآن دو دسته از احکام و قوانین را بیان می‌کند: 1. قوانین عمومی و کلی نسبت به بشر؛ 2. قوانین خصوصی نسبت به مسلمانان و مؤمنان.

از دسته اول قوانین می توان به تمام مواردی اشاره کرد که خداوند در آن عنوان «یا ایها الناس» را آورده است. مثلاً می فرماید: قُولُوا لِلنّاسِ حُسْناً؛ با مردمان سخن نیکو بگویید.(بقره، آیه 83) یا می فرماید: وَ لا تَبْخَسُوا النّاسَ أَشْیاءَهُمْ؛ در چیزهای مردم کم نگذارید و به تمام و کمال ایفای حق کنید. (اعراف، آیه 85) پس در هر کار و چیزی کم نگذارید و بهترین و برترین و کامل‌ترین و خوب ترین ها را بدهید.

در این گونه موارد، سخن از مردم است. این مردم ممکن است مسلمان و کافر و منافق، زن و مرد، کودک و جوان و پیر، سیاه و سفید، رومی و ایرانی و یونانی، آسیایی و آفریقایی و اروپایی باشند. پس بدون هیچ تفاوتی با توجه به کرامت بشریت با آنان این گونه برخورد کنید.

این دسته از قوانین، قوانین انسانی و اخلاقی و به یک معنا بین المللی است و اختصاص به گروه و قشر و طبقه و مانند آن ندارد. خداوند در آیه 25 سوره حدید می فرماید: لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَیِّنَاتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْکِتابَ وَ الْمیزانَ لِیَقُومَ النّاسُ بِالْقِسْطِ؛ به تحقیق ما پیامبرانمان را با بینات و دلایل آشکار و روشن فرستادیم و با آنان کتاب و قانون و میزان فروفرستادیم تا مردم قیام به قسط کنند.

در این آیه بیان شده که قیام به قسط و عدالت از مهمترین اهداف بعثت و هدایت های وحیانی الهی است. اینکه مردم بی توجه به دین و مذهب و نژاد و رنگ و مانند آنها، با حقوق خویش آشنا شده و برای عدالت قیام کنند.

دسته دوم قوانینی است که اختصاص به مسلمانان و مؤمنان و یا زن و مرد و یا کودک و پیر یا حتی اهل کتاب دارد و در آن خطاب به مؤمنان با عنوان یا ایها الذین آمنوا بیان شده است.

روزنامه کیهان

تاریخ انتشار: یکشنبه 30 مهر ماه 1396

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS