دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

لزوم گزینش نام نیکو برای کودکان

انسان‌ها در زندگی اجتماعی خود با ویژگی‌های اکتسابی و انتسابی که دارند شناخته می‌شوند.
لزوم گزینش نام نیکو برای کودکان
لزوم گزینش نام نیکو برای کودکان
نویسنده: سوسن مرادی

انسان‌ها در زندگی اجتماعی خود با ویژگی‌های اکتسابی و انتسابی که دارند شناخته می‌شوند. یکی از این مواردی که نشان دهنده عقاید خانواده و خصوصیات وی است نام و اسمی است که شخص دارد. به همین دلیل والدین باید سعی نمایند نام نیکو و شایسته را برای فرزندان خود انتخاب نمایند. والدین باید توجه داشته باشند که نامگذاری معرف طرز تفکر و خلق و خوی آنهاست و از نظر روانی در روحیه کودک موثر خواهد بود. پیامبر گرامی اسلام، در پاسخ یک پدر، وظیفه وی را چنین بیان می‌فرماید: «تحسن اسمه و ادبه وضعه موضعاً حسناً» نام و تربیتش را نیکو کن و برایش شغل و همسر مناسبی در نظر بگیر. علاوه بر آن حق داشتن نام از بدیهیات است. آنچه باید در نام گذاری رعایت شود، زمان و چگونگی نامگذاری است که در روایات اسلامی بیان شده است. طبق دستور اسلام، بهتر است قبل از ولادت فرزند، نام نیکویی برایش انتخاب شود یعنی والدین دو نام دخترانه و پسرانه در نظر داشته باشند. حضرت علی(ع) می‌فرماید: «سمّوا اولادکم قبل ان یولدوا» فرزندانتان را قبل از ولادتشان نامگذاری نمایید.‌

باید از نهادن نام‌های عجیب اجتناب نمود، زیرا این نام‌ها ناشی از نادانی و عقده‌های خود کم بینی والدین می‌باشد که گاه حتی نام هایی بیگانه از فرهنگ ملی خود انتخاب می‌کنند و باعث سرافکندگی عقده حقارت در فرزند می‌شوند. چرا که نام‌های مذهبی و محلی و بومی بهترین نام هایی هستند که شخص می‌تواند داشته باشد و نشانگر اعتقاد و ملیت وی باشد.‌

رسول اکرم(ص) نام‌های زشت را تغییر می‌دادند و به جای آن‌ها نام‌های نیکو می‌گذاردند. امام صادق(ع) می‌فرماید: «کان رسول الله(ص) یغیر الاسماء القبیحه فی الرّجال و البلدان». رسول خدا(ص) نام‌های زشت مردها و شهرها را تغییر می‌داد.‌

نهادن نام نیکو بر فرزند و پرهیز از انتخاب نام‌های زشت، نخستین نیکی پدر در حق فرزندش است. صادقانه ترین و حقیقی ترین نام ها، اسم هایی اند نام‌های انبیاء و معصومین هستند. انتخاب نام‌های پیشوایان و رهبران دینی و نام‌های پهلوانان و ایثارگران ملی می‌تواند نامی شایسته برای افراد باشد.‌

رسول اکرم(ص) می‌فرماید: «سمّوا اولادکم اسماء الانبیاء و احسن الاسماء عبدالله و عبدالرحمن». فرزندانتان را به نام‌های پیامبران بنامید بهترین نام‌ها عبدالله و عبدالرحمن است. چرا که این نام‌ها بندگی و عبودیت انسان را نسبت به معبود و خالق خود نشان می‌دهد. امام محمد باقر(ع) می‌فرماید: «اصدق الاسماء ما سمّی بالعبودیه و افضلها اسماء الانبیاء» راست ترین نام‌ها آن است که بر بندگی الهی دلالت نماید و افضل نام ها، نام‌های پیامبران است.‌

نهادن نام مبارک پیامبران و ائمه معصوم و اولیای الهی بر فرزندان، نه تنها موجب تیمن و تبرک و رضای خاطر فرزندان و والدین می‌گردد، بلکه از جنبه معنوی نیز بسیار مفید است. رسول اکرم(ص) می‌فرماید: «ما من اهل بیتٍ فیهم اسم نبی الّا بعث الله الیهم ملکاً یقدّسهم بالغداه والعشی». هیچ خانواده‌ای نیست که در آن اسم پیامبر باشد، مگر آنکه خداوند فرشته‌ای را به سوی آنها می‌فرستد تا صبحگاه و شامگاه تقدیسشان نماید. البته این نحوه نامگذاری، اجرا و پادش اخروی نیز دارد و در آخرت سبب سرافرازی و خرسندی فرد می‌گردد.‌

رسول گرامی اسلام(ص) فرموده‌اند: «استحسنوا اسمائکم فانّکم تدعون بها یوم القیامه» نام خوب برای خود انتخاب کنید، زیرا شما در روز قیامت با همان نام‌ها خوانده می‌شوید. در نامگذاری فرزند باید به این نکات توجه کرد: انتخاب نامی نیکو که دارای نقش تربیتی و خاطره انگیز باشند؛ پرهیز از انتخاب نام ستمگران و کفار و مخالفان اهل بیت و نام هایی که در روایات اسلامی مورد نهی قرار گرفته اند؛ و تاثیر نپذیرفتن از فرهنگ و نام‌های بیگانه.‌

امام علی (ع) فرمود : و حق فرزند بر پدر این است که نام نیکو برای او برگزیند و ادبش را نیکو سازد و قرآن به او بیاموزد.

اسلام به عنوان‌های پسندیده و نامهای خجسته و مناسب در نامگذاری‌ها توصیه فرموده است.

پروردگار متعال در سوره حجرات از به کارگیری القاب ناپسند نهی فرموده و نام و عنوان ناپسند دادن را نتیجه سقوط اخلاقی و تباهی درونی دانسته است.

رسول خدا(ص) در برخورد با افراد ، نام‌ها و کنیه‌های جاهلیت را تغییر می‌دادند. عمر دختری داشت که « عاصیه » ( یعنی گناهکار) صدایش می‌زدند. پیامبر اکرم (ص) او را جمیله (یعنی زیبا) نامگذاری فرمودند. امام صادق(ع) می‌فرماید: رسول خدا نام ناشایسته مردان و شهرها را تغییر می‌دادند.

مقاله

نویسنده سوسن مرادی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS