دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مجالست با بدان در فضای مجازی

فضاي مجازي هرچند که به نظر مي رسد که مجاز باشد و حقيقت نيست، ولي اگر دقت شود معلوم مي شود که حقيقت است نه مجاز؛ زيرا فضايي که امروز از آن به مجازي ياد مي شود، جلوه اي از دنياي حقيقي و واقعي است.
مجالست با بدان در فضای مجازی
مجالست با بدان در فضای مجازی

فضاي مجازي هرچند که به نظر مي رسد که مجاز باشد و حقيقت نيست، ولي اگر دقت شود معلوم مي شود که حقيقت است نه مجاز؛ زيرا فضايي که امروز از آن به مجازي ياد مي شود، جلوه اي از دنياي حقيقي و واقعي است.

البته مراد از حقيقت در برابر مجاز، همان واقعيت است؛ وگرنه بسياري از آن چيزهايي که در دنياي بيروني و نيز فضاي مجازي وجود دارد، حقيقت نيست، بلکه باطلي است که لباس حقيقت به تن کرده است و تنها بخشي از امور در دنياي بيروني و فضاي مجازي واقعيت با لباس حقيقت است.

براساس آيات و روايات معاشرت و رفاقت با بدان و حضور در مجالس آنان موجب مي شود تا انسان گرفتار افکار و انديشه هاي باطل و رفتارهاي زشت آنان شود و دنيا و آخرت خويش را تباه سازد. خدا به نقل از کساني که اين گونه با دوستان خلوتي خويش راه باطل گرفته و تباه شدند، مي فرمايد: يَا وَيْلَتَي لَيْتَنِي لَمْ اَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا؛ اي واي کاش فلاني را دوست خلوتي خود نگرفته بودم. (فرقان، آيه 28)

بنابراين، کساني که در فضاهاي مجازي به دنبال مجالست و معاشرت با بدان دروغ پرداز و شبهه افکن و گناهکار هستند، همانند کساني هستند که در دنياي بيروني به نشست و برخاست با بدان پرداخته اند. پس آن نهي اي که درباره مجالست با بدان در دنياي بيروني بيان شده است درباره مجالست در فضاي مجازي نيز صادق است؛ زيرا فضاي مجازي چيزي جز دنياي واقعي نيست؛ و ابزارهاي رسانه اي موجب نمي شود تا انسان از فضاي واقعي بيرون باشد.

انسان مؤمن وقتي با بدان مجالست مي کند، از آنها تأثير بد مي پذيرد، خواه اين مجالست در دنياي بيروني باشد يا در دنياي مجازي رسانه اي. از اين رو در روايت آمده است: «لاتصحبوا اهل البدع ولاتجالسوهم فتصيروا عند الناس کواحد منهم قال رسول الله صلي الله عليه و آله: المرء علي دين خليله و قرينه؛ با بدعت گذاران رفاقت نکنيد و با آنها همنشين نشويد که نزد مردم همچون يکي از آنها خواهيد بود! رسول خدا فرمود: انسان، پيرو دين دوست و رفيقش مي باشد!» (اصول کافي، جلد 2، ص 375 «باب مجالسة اهل المعاصي)

همين معني در حديث ديگري از امام علي بن ابي طالب (ع) به صورت تأثير متقابل بيان شده است؛ ايشان مي فرمايد: «مجالسةً الاخيار تلحق الاشرار بالاخيار و مجالسةً الابرار للفجار تلحق الابرار بالفجار؛ فمن اشتبه عليکم امره ولم تعرفوا دينه فانظروا الي خلطائه؛ همنشيني با خوبان، بدان را به خوبان ملحق مي کند؛ و همنشيني نيکان با بدان، نيکان را به بدان ملحق مي سازد! کسي که وضع او بر شما مبهم باشد و از دين او آگاه نباشيد، نگاه به دوستان و همنشينانش کنيد. اگر همنشين با دوستان خداست، او را از مؤمنان بدانيد؛ و اگر با دشمنان حق است، او را از بدان بدانيد! (بحارالانوار، ج 71، ص 197)

روزنامه كيهان، شماره 21802 به تاريخ 5/10/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS