دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مراتب و ابعاد نفاق

پرسش: مفهوم نفاق را توضیح داده و مراتب و ابعاد آن را در ساحت فردی و اجتماعی از دیدگاه قرآن بیان کنید؟
مراتب و ابعاد نفاق
مراتب و ابعاد نفاق

پرسش: مفهوم نفاق را توضیح داده و مراتب و ابعاد آن را در ساحت فردی و اجتماعی از دیدگاه قرآن بیان کنید؟

پاسخ: یکی از واژه‌هایی که از منظر قرآن بیانگر روابط منفی میان انسان‌ها است و از برخورد ناصحیح و مخدوش حکایت می‌کند، «نفاق» است، که در قرآن بار منفی دارد، از این رو قرآن به صورت گسترده با آن به مبارزه پرداخته است.

مفهوم نفاق

راغب اصفهانی در مفردات صفحه 811 در تعریف لغوی نفاق می‌نویسد: «نفاق عبارت است از داخل شدن در دین از یک در و خارج شدن از در دیگر و برهمین معنا قرآن اشاره دارد که فرمود: «ان المنافقین هم الفاسقون» ای الخارجون من الشرع (خارج شوندگان از دین)».

بنابراین به کسی که وارد دین اسلام نشده «منافق» اطلاع نمی‌شود. منافق شخصی است که برحسب ظاهر، دین را پذیرفته و با پوشش دین می‌خواهد به آن ضربه بزند.  از این رو منافق هم از یک جهت دین را پذیرفته و از جهتی دیگر از دین خارج شده است. (آسیب رساندن او به دین در واقع خروج اوست).

درباره معنای اصطلاحی نفاق نیز آمده است: «النفاق اظهار الایمان باللسان و کتمان اللکفر بالقلب، اظهار ایمان با زبان و مخفی کردن کفر با قلب را نفاق می‌گویند.

مراتب نفاق در قرآن

همان گونه که ایمان دارای مراتب است، نفاق نیز مراحل و مراتب مختلف و گوناگونی دارد. بزرگ‌ترین نفاق آن است که انسان ایمان به خدا، ملائکه، کتب، رسل و اعتقاد به آخرت را اظهار کند، در حالی که خلاف آن را در باطن باور داشته باشد. این قسم از نفاق در زمان صدراسلام زیاد بود. مرتبه ضعیف آن نفاق در عمل است. این قسم از نفاق آن است که کاری را به صورت علنی انجام دهد و حال آن که به کارش اعتقادی ندارد. بنابراین نفاق نیز مانند ایمان، مراتب و شدت و ضعف دارد. تا جایی که در آیات قرآن، کسانی منافق نامیده می‌شوند که در محیط اسلامی مانند آنان زیاد هستند، مثل کسانی که ازجهاد تخلف می‌کردند، یا دلبستگی آنان به دنیا مانع از ادای تکالیفشان می‌شد. افرادی که نماز را با کسالت می‌خوانند و از روی اکراه انفاق می‌کنند، نیز در قرآن منافق نامیده شده اند. در اینجا به بعضی از آیات مرتبط باعث نفاق می‌پردازیم:

1- نفاق در اصول اعتقادی: قرآن کریم آیه 8 سوره بقره می‌فرماید: و کسانی از مردم هستند که می‌گویند؛ به خداوند و روز بازپسین ایمان آورده ایم، ولی آنان مومن نیستند. همچنین در آیه، سوره منافقون می‌فرماید: منافقان چون به نزد تو آیند، گویند: «گواهی می‌دهیم که تو پیامبر خدایی، خداوند می‌داند که تو پیامبرش هستی و خداوند گواهی می‌دهد که منافقان دروغگو هستند.»این آیات گواهی می‌دهد که در دوره حیات پیامبر(ص)، منافقان در عقیده حضور داشته‌اند.

2-نفاق در عمل: در سوره توبه آیه 54 و چند آیه دیگر به تبلیغات سوء منافقان در میان مجاهدان اسلام اشاره می‌کند و به کارشکنی های آنان می‌پردازد. در ادامه می‌گوید: اینان مردمی هستند که اعمال منافقانه انجام می‌دهند، نماز را با کسالت می‌خوانند و انفاق را با کراهت انجام می‌دهند. «و جز با حالت کسالت به نماز نمی‌پردازند و جز با اکراه انفاق نمی‌کنند.»

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS