دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

مقتولین به دست امام زمان (عج)

No image
مقتولین به دست امام زمان (عج)

نویسنده : محمد محسن مرداني

كلمات كليدي : كفار، جنگ، منافقين، دشمنان، ياران

مقتولین به دست امام زمان (عج)

نفق: به معنای خروج یا تمام شدن است. و نفاق مصدر است، به معنی منافق بودن، علامه طبرسی می‌گوید: علت این تسمیه آن است که منافق از ایمان به طرف کفر خارج می‌شود.[1] معنای اصطلاحی: منافق آنکه کفر خود را پنهان و ایمان را آشکار نماید.[2] علامه طبرسی فرموده: کفر در شریعت عبارت است از، آنچه خدا معرفت آن را واجب کرده از قبیل وحدانیت، عدل خدا، معرفت پیامبرش و آنچه ایشان آورده‌اند از ارکان دین، که اگر هر یک از اینها را انکار کند کافر است.[3]همان طور که می‌دانیم روایات زیادی آورده شده است مبنی بر این که امام زمان (عج) با دشمنان قتال می‌کنند و منافقین را نابود می‌کنند و از ظالمین انتقام می‌گیرند، تا آنجا که به جز پیروان دین حضرت محمد (ص) احدی باقی نماند.«ویقتل الناس حتی لایبقی الادین محمد (ص)»[4] و زمین در اختیار صالحان قرار می‌گیرد همان گونه که خداوند متعال در قرآن کریم و عده داده‌اند:

«ان الارض یرثها عبادی الصالحون»[5]

«همانا بندگان صالح خدا وارثان حقیقی در روی زمین می شوند.»

اما متاسفانه به دلیل تبلیغات گسترده دشمنان خشن و خونریز، نشان دادن چهره‌ی حضرت ولی عصر (عج) اکثر مردم اگر چه اینگونه روایات را کما بیش می‌دانند؛ اما نمی‌توانند باور کنند و همچنان با شنیدن دعا برای فرج تأملی توأم با ترس وجودشان را فرا می‌گیرد که ممکن است اگر دعا کنیم اول مرتبه گردن خود ما زیر تیغ شمشیر حضرت برود.بنابر این با تشبیه زمان حضرت ولی‌عصر (عج) به زمان امام حسین (ع)مشخص می شودکه هدف امام حسین (ع) از مبارزه با یزید، مبارزه با فساد زمانه و بیعت نکردن با یزید بوده است و ایشان در این امر مصم بودند و این کار را مطمئناً انجام می‌دادند.بنا براین ایشان برای برخی از مردم نامه نوشتند و آن‌ها را دعوت کردند و هرکس می‌خواست اجابت می‌کرد و هر کس توفیق یاری حضرت را نداشت اجابت نمی‌کرد و یا در راهی که به سوی کربلا می‌رفتند، اگر به کسی برخورد می‌کردند او را دعوت به یاری می‌کردند و اگر متمایل بود قبول می‌کرد و الا رد می‌کرد. و این گونه نبود که اگر فرد قبول نمی‌کرد حضرت او را از دم تیغ بگذرانند بلکه از شدت توهم به حال سیاه روزی که برای خودشان رقم می‌زدند به ایشان پندی می‌دادند و می‌فرمودند: «حالا که با ما نیستند با دشمنان ما هم نباشید.» و آنها را رها می‌کردند به حال خودشان. حال برای امام زمان (عج) نیز مطلب به همین گونه است که حضرت یک عده یاران خاص دارند و یک عده یاران عام و یک عده‌ای هم نه در زمره‌ی یاران هستند و نه در زمره‌ی دشمنان و یک عده دیگر نیز دشمنان حضرت هستند و مسلم است که حضرت با سه گروه اول کار ندارند بلکه طرف مقابل ایشان فقط دشمنانشان هستند که آنها را به هلاکت می‌رسانند و زمین را از لوث وجودشان پاک می‌گردانند. با تشبیه شیوه‌ی حضرت ولی عصر (عج) به شیوه پیامبر (ص)و همچنین بررسی روایات در این باب معلوم می شودکه حضرت شیوه‌اشان مثل شیوه پیامبر است نظیر این روایت که ابن عباس از نبی‌ مکرم اسلام (ص) نقل می‌کند:

«التاسع منهم قائم اهل بیتی و مهدی امتی اشبه الناس بی فی شمائله واقواله وافعاله لیظهر بعد غیبة طویلة...»[6]

«نهمین از ایشان قائم اهل بیت من است و مهدی امتم که شبیه‌ترین مردم است به من در چهره‌اش ، گفتارش و کارهایش است وبعد از غیبت طولانی ظهور میکند.

بنابراین با این دو تشبیه به این نتیجه می‌رسیم که حکومت عدلی را که حضرت ولی عصر (عج) برپا می‌کنند (که می‌دانیم اسلام واقعی در آن حکومت جلوه‌گر می‌شود) محال است که مخالف با دستور خداوند باشد و هم‌چنین وقتی که آیات و روایات را بررسی می‌کنیم، می‌بینیم که این کشتارها وقتل‌ها برای کفار و منافقین است نه برای مردم عادی و یاران مخلص ایشان نظیر این روایت:

«انزلت فی القائم اذا خرج فی اهل الردة والکفار فی شرق الارض و غربها فعرض علیهم‌الاسلام ، فمن اسلم طوعاً امره بالصلاة والزکاة وما یومر به المسلم ویجب لله علیه، ومن لم یمسلم ضرب عنقه حتی لایبقی فی المشارق والمغارب لا وحّد الله»

«در حق قائم (عج) نازل شده چون ظهور کند به کافران و مرتدان مشرق و مغرب اسلام را عرضه می‌کند، هر کس از روی علاقه بپذیرد او را به نماز و زکات و دیگر فرائض اسلام فرمان می‌دهد و هر کس اسلام را نپذیرد گردنش را می‌زند تا در شرق و غرب جهان کسی باقی نباشد جز معتقدین به یکتایی خدا.[7]

مقاله

جایگاه در درختواره عقائد فرق
جایگاه در درختواره اثنا عشریه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS