دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

میرداماد؛ فیلسوف حکمت یمانی

زندگینامه: محمد باقر حسینی استر آباد مشهور به میرداماد (معلم ثالث)، فقیه، حکیم و عارف شیعی مذهب در سال 969 به دنیا آمد.
میرداماد؛ فیلسوف حکمت یمانی
میرداماد؛ فیلسوف حکمت یمانی
نویسنده: عبدالرحمان میرزایی

زندگینامه: محمد باقر حسینی استر آباد مشهور به میرداماد (معلم ثالث)، فقیه، حکیم و عارف شیعی مذهب در سال 969 به دنیا آمد.

وی فرزند داماد علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی از روحانیون نام آور شیعه در عصر صفوی می باشد. میرداماد تحصیلات مقدماتی خویش را در شهر مشهد مقدس گذراند.

با وجود صغر سن کتاب‌های مهم فلسفی همانند اشارات و شفا را مورد مطالعه قرار داد.‌

پس از اتمام مراحل مقدماتی تحصیل، وی برای آموختن دروس دینی آماده گشت و در آنجا به مطالعه، تحقیق و تفحص مباردت ورزید. پس از مدتی وی در شهر اصفهان اقامت گزید.

در این زمان میرداماد مورد توجه خاص شاه عباس صفوی قرار گرفت.

باید اذعان داشت میرداماد در زمینه فلسفه و علوم دینی از حافظه و نبوغی مثال زدنی برخوردار بود. از این رو وی در اندک مدتی در علومی چون حکمت، فقه، کلام و نیز برخی علوم طبیعی و ریاضیات به مرجعیتی بلامنازع نایل گردید.‌

وی در دوران زندگی علمی خویش به پرورش و تعلیم و تعلم شاگردان بسیاری همت گماشت.

از مهم ترین شاگردان میرداماد می توان به ملاصدرا اشاره نمود که در زمینه فلسفه و اخلاق صاحب نظر و سرآمد به شمار می آید. میرداماد در تلاش بود تا فلسفه اسلامی را در مقایسه با فلسفه یونانی تکمیل و تقویت نماید.

وی عنوان پر مسّمای فلسفه یمانی و یا حکمت انبیا را بر فلسفه خویش نهاد. باید خاطر نشان نمود عنوان معلم ثالث از القاب میرداماد می باشد که پس از ارسطو و فارابی بر وی اطلاق گشته است. وی در سال 1041 قمری در شهر نجف از دنیا رفت. ‌

آثار و کتب: میرداماد دارای تألیفات و آثار متعددی می‌باشد، تا آنجا که حدود پنجاه رساله فاخر به وی نسبت داده شده است. اغلب آثار میرداماد به صورت نسخه‌های خطی از وی به یادگار مانده است.

از ویژگی‌های بارز آثار میرداماد پیچیدگی و دشواری مفاهیم آن می باشد، از این رو شرح‌های متعددی برای آثار وی به رشته تحریر درآمده است.

مهم ترین آثار وی در زمینه رساله‌های منطقی، فتاوای فقهی، اشعار عرفانی می باشد. در بسیاری از آثارش مباحث مابعد الطبیعه را با آیات قرآنی، احادیث و اشعار خود در هم آمیخته است. مهم ترین آنها عبارتند از: قبسات، تقدیسات، جذوات، تقویم الایمان، نبراس الضیاء، سدره المنتهی، الرواشح السماویه.‌

‌ کتاب قبسات میرداماد در زمینه خلقت جهان هستی و دستگاه آفرینش و چگونگی صدور عالم از باری تعالی است، تقدیسات در باب حکمت الهی و در رد شبهه ابن کمونه مطالب و مباحث ارزنده ای را بیان نموده است.

جذوات در بردارنده آرای فلسفی میرداماد است که با آیات قرآنی و احادیث و اشعار خویش مزین نموده است و اما تقویم الایمان مباحث سنجیده‌ای را در زمینه فلسفه و حکمت در بر داشته است و سدره المنتهی کتابی است که میرداماد در تفسیر قرآن کریم نوشته است و آیات و سوره‌های قرآن را تفسیر و تبیین نموده است. آخرین کتاب میرداماد الرواشح السماویه، احادیث و روایات و سخنان ائمه اطهار را با ظرافت خاصی بیان نموده و آنها را شرح و بسط داده است.‌

آرا و نظرات: میرداماد نمونه شاخص مکتب اصفهان است که با اهتمام کامل به جمع میان آرای ابن سینا و سهروردی و عرفان و مواضع اعتقادی تشیع پرداخت. او کوشید

جهان‌شناسی ابن سینایی را با امام شناسی شیعه هماهنگ سازد و چهارده معصوم (علیهم السّلام) را در مذهب شیعه را مبادی هستی شناختی عالم کیهانی قرار دهد. به گفته خود وی او مبلغ حکمت یمانی است، حکمتی که از طریق انبیا از سوی خداوند بر بشر نازل شده است. حکمت یمانی که عناصر اصلی‌اش حکمت مشاء، حکمت اشراق و تعالیم آموزه‌های مکتب تشیع است، بعداً منشأ حکمت متعالیه ملاصدرا شد.

مقاله

نویسنده عبدالرحمان میرزایی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS