14 مهر 1394, 11:47
شاگرد فاضلش آیت الله میرزا ابوالقاسم امین الشرع خویى در خصوص استادش مى نویسد:
العالم الاورع و الفاضل الالمع صاحب الاخلاق الحسنة و معدن الشیم الجمیلة شیخی و استادی و من علیه فی العلم رکونی و اعتمادی مولانا المدعو بالفاضل المطلق الشیخ محمّد الشربیانی ...
آن جناب علاوه بر ریاست علمیه، در اواخر، ریاست تامّه ی دینیه را هم داشتند. چنان چه در نزد حضرت سلطان اسلام عبدالحمیدخان عثمانى منتهاى احترام و نفوذ کلمه و مطاعیت تامه داشتند. از جهت ملت و دولت، هر دو مطاع و نافذالامر بودند. در حقیقت علاوه بر مراتب علم و فضل، حُسن خُلق و مکارم اخلاق و حلم و کرامت را جامع همى بودند و در حق فقرا و محتاجین توجه تمام را مى کردند، چندان که همیشه قرض دار مى شدند؛ زیرا که کثیراً ما به واسطه ی قدغن، راه زوّار بسته شده و وجوه نمى آوردند. با وجود این، در هنگام دست خالى بودن هم اقتراض می کردند و به فقرا بذل مى نمود. هرگز فقیران را جواب یأس نمى داد. چندان فقرا به حسن خلق آن جناب اطمینان داشتند که صبح و شام از منزل که به جهت تشرف به حرم و درس خارج مى شدند، فقرا از در دولت منزلش تا در صحن، دو جرگه صف می کشیدند مى ایستادند و تا یک یک از مرحوم فاضل خرجى نمی گرفتند، دست بر نمى داشتند. هر چند آن همه، اصرار و آزارش مى,,,,,کردند، آن صاحب خلق کریم ابداً روى ترش نمی کردند و با لطف و مهربانى و رفق و شفقت همه را راضى مى کردند. [68]
منبع:فرهیختگان تمدن شیعه
کتابخانه هادی
پژوهه تبلیغ
ارتباطات دینی
اطلاع رسانی
فرهیختگان