دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نظر حضرت ایت الله خوئی درباره آیت الله میرزا علی غروی

No image
نظر حضرت ایت الله خوئی درباره آیت الله میرزا علی غروی

«بسم الله الرحمان الرحیم»

الحمدالله رب العالمین والصلاة والسلام على اشرف الانبیاء والمرسلین محمد و عترته الطاهرین واللعنة الدائمة على اعدائهم اجمعین إلى یوم الدین.

بحثهایى را که جناب فاضل علامه محقق رکن اسلام، نور چشم عزیزم آقاى میرزاعلى تبریزى غروى -ادام الله فضله- از درسهاى فقهى ما، که براى طلاب فاضل حوزه علمیه بیان مى کردیم گردآورى کرده و شرح کاملى است بر عروة الوثقى ملاحظه نمودم و آنها را در نهایت دقت و استوارى یافتم. احاطه وى بر نکته هاى ظریف بحثها و دستیابى او به همه حقایق آنها، آن هم با این بیان شیوا و دلپذیر و ژرف نگرى زیبا و سودمند، مرا به شگفت آورد. هرچند جاى شگفتى نیست، چرا که وى از کسانى است که در توانایى علمى و کارایى فکرى او، گمان من به خطا نرفته است و بحمدالله در آنچه از بحثهاى فقهى و اصولى و تفسیرى ما شرکت نموده، به مرتبه بالایى از آن دست یافته و امید به روشن نگاه داشتن مشعل فروزان علم در روزگاران آینده را در من برانگیخته است، اینک با وجود عالیمقامان بلند پایه اى چون او، دریافته ام که زحمتهاى توانفرساى من براى برپا داشتن و سروسامان بخشیدن به حوزه علمیه هدر نرفته است، بلکه آن تلاشها و کوششهاى پیگیر به بار نشسته و این بوستان سرسبز وخرم هر زمان میوه هاى خوش طعم خود را به جهانیان عرضه مى دارد. آفرین بر او بخاطر آنچه نگاشته و تحقیق و پژوهش نموده و مورد دقت و موشکافى قرار داده است و از خداى متعال خواهانم که او را یارى دهد تا سرمشقى باشد براى فضلاى گرامى و یکى از مراجع در احکام دین گردد و او را توفیق دهد که در کار خویش جدیت ورزد و فعالیتش را همواره مستمر گرداند تا طلاب و دانش پژوهان هم دوره او از وجودش بهره مند گردند. خداوند سبحان است که توفیق پیمودن راه راست را عنایت مى فرماید و در آغاز و پایان هر چیز، سپاس و ستایش از آن اوست.

15 ذیحجة الحرام 1377هـ ق

ابوالقاسم الموسوى الخوئى»[

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS