دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نظر سیّدحسن نصرالله درباره شهید آیت الله سید عباس موسوی

No image
نظر سیّدحسن نصرالله درباره شهید آیت الله سید عباس موسوی

حجت الاسلام والمسلمین سیّدحسن نصرالله دبیر کل کنونى جنبش حزب الله لبنان در معرفى او متذکّر گردید: براى کربلا متولّد شده بود و در قلبش حسین(علیه السلام) مى تپید و در رگهایش خون خشم و انقلاب مى جوشید. در دیدگانش اشک براى یتیمان و مسکینان حلقه مى زد. وارث دودمان و آرمان و سلسله نسب، بلندمرتبه رسول اکرم(صلى الله علیه وآله وسلم) بود. عالمى زاهد، عاملى عابد، انقلابى مجاهد و از تبار محرومان به شمار مى رفت. هیچ خانه و ثروتى از خود بر جاى ننهادمگر ساده ترین امکانات زندگى که گذر زمان آنها را دچار استهلاک نموده و حتّى کفایت قرضهاى او را نمى کرد. فروتنى بى تکلّف، دوستدار فقیران، مأنوس با محرومان و شیفته مجاهدان و عاشق شهیدان بود. با چشمانش یتیمان را مورد تفقّد قرار مى داد و در حدّ توان بر زخمهاى آنان مرهم مى نهاد. پیوسته در فکر اسیران و محبوسین روزگار مى گذرانید. رهبرى بود که پیشاپیش جمع حرکت مى کرد و به گفته ها و اظهارات خویش در عرصه هاى سیاسى و اجتماعى اکتفا نمى کرد و همواره در فشارهاى زندگى و مصائب روزگار یار و حامى مجاهدان و سلحشوران بود.([16])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS