دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نظر علاّمه سید محسن امین عاملى درباره آیت الله رضا همدانی

No image
نظر علاّمه سید محسن امین عاملى درباره آیت الله رضا همدانی

برجسته ترین تاریخ نویس وشخصیت نگار شیعه در قرن اخیر، علاّمه سید محسن امین عاملى درباره حاج آقا رضا همدانى چنین مى نویسد:

«آقا رضا همدانى مهمترین استاد من در فقه و اصول بود. من در این باره بیشترین بهره ها را از او بردم و از اخلاق و حرکات و رفتار عملى این مرد الهى درسها آموختم.

او عالمى بود فقیه و اصولى، دانشورى بود محقق و ژرف نگر که به مسائل عمیق علمى، احاطه کامل داشت.

او زبدهترین تربیت یافته مکتب آیت الله سید محمّد حسن شیرازى بود. وى شب و روز خویش را به مطالعه و تألیف و تدریس مى گذرانید. او مرجع تقلید زاهدى بود که از مظاهر فریبنده دنیا پرهیز مى کرد. من سالیان درازى در حوزه علمیّه نجف، از نزدیک با این عالم عارف آشنا بودم و کوچکترین لغزش و خطایى از ایشان مشاهده نکردم. او از سلسله دانشمندانى بود که در اثر ارتباط با خداوند، آرامش خاطر یافته بود. حاج آقا رضا همدانى از دانشمندان دین باورى بود که هیچ فردى یاراى غیبت کردن در حضور او را نداشت. تمام دوستان و آشنایان، خاصه و عامه به او اعتماد کامل داشتند. فروتنى فراوان دورى از خودنمایى و شهرت و تلاش فراوان در راه علم و دانش، از صفات زیباى این فقیه دانشمند و مجتهد پارسا بود.»([6])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

عالمان مرتبط

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS