دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

نماز اول وقت

امام باقر (علیه السلام)‌فرمودند: «(اگر)هر فرد با ایمانی، نمازهای واجب را به موقع و به طور صحیح انجام دهد، از غافلان نخواهد بود» (میزان الحکمة،ج‌3،حدیث 15188)
نماز اول وقت
نماز اول وقت

قال الباقر (علیه السلام):

«اَیّما مُؤمِن حافِظٍ عَلَى الصّلَواتِ المَفروضَةِ‌ فَصَلّاها لِوَقتِها فَلَیسَ هذا مِنَ الغافِلین»

امام باقر (علیه السلام)‌فرمودند:

«(اگر)هر فرد با ایمانى، نمازهاى واجب را به موقع و به طور صحیح انجام دهد، از غافلان نخواهد بود»

(میزان الحکمة،ج‌3،حدیث 15188)

توضیح:

«نماز با حضور قلب مانع غفلت»

«غفلت‌»داراى مفهوم وسیع و گسترده‌اى است که هر گونه بى‌خبرى از شریط زمان ومکانى(که انسان در آن زندگى مى‌کند)و از واقعیت‌هاى فعلى و آینده و گذشته خویش ‌و از صفات و اعمال خود و از پیامها و آیات حق و همچنین هشدارهایى که حوادث تلخ ‌و شیرین زندگى، به انسان‌ها مى‌دهد را شامل مى‌شود.

یکی از راههای زدودن غفلت نماز اول وقت است. اداى نماز در وقت مقرر و با حضور قلب و توجه به محتواى راز و نیاز و مناجات باخدا،قلب را صیقل داده و زنگار«غفلت‌»را از آینه روح مى‌زداید.

طبیعت زندگى دنیا، غفلت زا است که گاهى انسان را چنان به خود مشغول مى‌سازد که همه چیز را فراموش مى‌کند، حتى،خویشتن خویش را. نماز فرصت‌بسیار خوبى‌براى بازنگرى در اعمال و بازیافتن خویشتن خویش و نجات از چنگال اهریمن‌«غفلت‌»است.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS