دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

پالایش حماسه عاشورا از بدعتها

No image
پالایش حماسه عاشورا از بدعتها

پالايش حماسه عاشورا از بدعتها

خلیل آقا خانی

وقتی سخن از آسیب شناسی عاشورا می‌کنیم، مقصود نگاه جامعه شناختی مذهبی به پدیده‌ای به نام عاشوراست. بنابراین می‌خواهیم رفتار مردم و جامعه را نسبت به یک پدیده مذهبی تبیین کنیم.

عاشورا همانند هر حقیقت روشن دینی، در بستر زمان دچار آسیب‌هایی می‌شود که شامل بدعت، خرافات، تحریف و مانند آن است. هر چیزی که از سوی مردم با اقبال بیشتری مواجه باشد، دست تحریف در آن بیشتر وارد می‌شود. از این رو شعرهای شاعران مردمی‌تر، بیشتر دچار تصحیف و تحریف می‌شود و هر کسی واژه‌ای را جایگزین واژه‌ای می‌کند که شاعر گفته بود.

شهید مرتضی مطهری در بخشی از آثار خود بویژه حماسه حسینی، نگاه دقیق به موضوع آسیب شناسی عاشورایی دارد و از تحریفات معنوی و مانند آن سخن می‌گوید.

کوتاهی عالمان در برابر تحریفات

با نگاهی به موضوع عاشورا و آسیب‌هایی که از سوی جامعه به این حقیقت روشن الهی وارد شده می‌توان آن را در چند حوزه شناسایی کرد. بخشی از آسیب‌هایی که حماسه عاشورایی با آن مواجه است متوجه عالمان دینی و بخش دیگری متوجه توده‌های مردم است. به این معنا که عالمان وظیفه و مسئولیت خویش را در قبال حماسه عاشورایی به درستی ایفا نکرده‌اند و با کوتاهی در این زمینه اجازه داده‌اند تا دست تحریف و بدعت بدان وارد شود.

اگر عالمان دینی مسئولیت و وظیفه خطیر خود را در قبال حماسه عاشورایی به درستی انجام می‌دادند، هرگز کسی به خود این جرأت را نمی‌داد تا آن را تحریف کند و فلسفه و اهداف آن را واژگونه سازد.

برخی از بدعت‌ها را می‌بایست در کوتاهی عالمان در برابر عوام زدگی جست و جو کرد. با اینکه مبارزه با هر چیزی که موجب وهن دین و مذهب است، وظیفه عالمان است، ولی می‌بینیم که عالمان دینی در برابر امری چون قمه‌زنی مخالفت نمی‌کنند و حتی در هندوستان و پاکستان، عالمان دینی راه سکوت را در پیش گرفته‌اند که اگر این سکوت را نکنند از سوی جامعه مذهبی طرد می‌شوند.

دست تحریف تا آنجا پیش رفته که داستان عشقی و خرافی تولید شود و فلسفه قیام را به شکل دیگری جلوه دهد. هرکسی می‌کوشد تا بهتر مردم را متاثر کند و به گریه وا دارد لذا از هر هنر باطلی با هر محتوای دروغی بهره می‌برد.

شاعرانی که با تاریخ واقعی و حقیقی عاشورا آشنا نیستند در اشعار خویش مطالبی را مطرح می‌کنند که وهن دین و مذهب است. رقابت در خودنمایی برخی از دسته‌های عزاداری، عامل دیگری برای تحریف حقیقت عاشورایی شده است. اگر بخواهیم در زمینه آسیب‌های جامعه شناسی مذهبی ایران در بخش حماسه عاشورایی سخن بگوییم می‌بایست به گوشه و کنار کشورهای جهان برویم و هر یک از مراسم و آداب و سنت‌های مردم را در این حوزه بررسی و مطالعه کنیم و آن را با حقیقت تاریخی بسنجیم؛ آنگاه خواهیم دریافت که تا چه اندازه به حقیقت، خیانت کرده و چهره‌ای نادرست از حماسه عاشورایی ارایه داده‌ایم.

در طول تاریخ، نه تنها در اشکال بلکه در محتوا نیز دست تحریف گشاده شده است و انواع دروغ‌ها، غلوها و مطالب ذلت آمیز به حماسه حسینی نسبت داده شده که انسان شرم می‌کند آن را تکرار کند و بر زبان راند.

حقیقت حماسه حسینی و چهره خونین عاشورایی چنان در طول تاریخ گرفتار امور خرافی، دروغ و بدعت و تحریف شده که نیازمند بازخوانی و ارزیابی دقیق در همه ابعاد است تا چهره واقعی از پس پرده‌های دروغین دوباره دیده شود.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS