دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

چرا اهل سنت، اهل بیت پیامبر(ص) را قبول ندارند

واقعیت آن گونه نیست که سؤال کننده تصور کرده است، بلکه اهل سنت اهل بیت پیامبرصلى الله علیه وآله وسلم را قبول دارند؛ یعنى علم، تقوا و کرامات ایشان را قبول دارند
چرا اهل سنت، اهل بیت پیامبر(ص) را قبول ندارند
چرا اهل سنت، اهل بیت پیامبر(ص) را قبول ندارند

پاسخ : واقعیت آن گونه نیست که سؤال کننده تصور کرده است، بلکه اهل سنت اهل بیت پیامبرصلى الله علیه وآله وسلم را قبول دارند؛ یعنى علم، تقوا و کرامات ایشان را قبول دارند و روایات فراوانى در کتب آنها بیان کننده فضایل آن بزرگواران است و بلکه در بسیارى از کتابهاى حدیثى اهل سنت بابى تحت عنوان مناقب اهل بیت النبى‌علیهم السلام یا باب فضایل اهل بیت النبى‌علیهم السلام وجود دارد و برخى از دانشمندان اهل سنت کتابهاى مستقلى درباره فضایل اهل بیت نوشته‌اند، مانند کتاب ینابیع المودة تالیف حنفى قندوزى و کتاب خصائص الامام على تالیف امام نسایى - یکى از مؤلفان صحاح سته اهل سنت -.

اهل سنت محبت اهل بیت پیامبرعلیهم السلام را شرط ایمان مى‌دانند و در روایات آنان بر این امر تاکید شده است که براى نمونه چند مورد از این روایات نقل می شود:

1 - زمخشرى از مفسران اهل سنت مى‌گوید: «هنگامى که آیه مودت "قُلْ لااَسْئَلَکُم عَلَیهِ اَجْراً اِلاَّ المَوَدَّةَ فىِ القُربى" ؛[1]- بگو اى رسول ما که اجر و پاداشى جز دوستى نزدیکان را از شما نمى‌خواهم - نازل شد از رسول خدا صلى الله علیه وآله وسلم پرسیدند چه کسانى مودت و دوستى آنان بر ما واجب شده است؟ فرمود: على و فاطمه و فرزندان آن دو».

2 - همچنین زمخشرى روایاتى را نقل مى‌کند که در آنها پیامبرصلى الله علیه وآله وسلم مردم را به محبت اهل بیت‌ علیهم السلام فراخوانده است از جمله: « مَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحَمّدٍ ماتَ شَهیداً ألا وَ مَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آلِ مُحَمّدٍ ماتَ مَغْفُوراً له »؛[2] هرکس بر محبت آل محمد بمیرد، شهید و آمرزیده مرده. چنین کسى با ایمان کامل و بر سنت و جماعت از دنیا رفته است.

3 - در صحیح مسلم روایت شده است که پیامبر صلى الله علیه وآله وسلم فرمود: « اِنّى تارِکٌ فیکُم الثَّقَلَیْنِ اَوَّلهما کِتابُ اللَّهِ فیهِ الهُدى وَ النُّور فَخِذُوُا بِکِتابِ اللَّهِ وَ اسْتَمْسِکُوا بِه قالَ وَ اَهْلِ بَیْتى أذَکِّرُکُم اللَّهَ فى اَهْلِ بَیْتى أذَکّرُکُم اللَّه فى اَهلِ بیتى...» ؛[3] من دو گوهر گرانبها در میان شما مى‌گذارم، یکى کتاب خدا که نور و هدایت‌گر است پس چنگ زنید به آن و عمل کنید، و اهل بیتم. توجه مى‌دهم شما را به خدا درباره اهل بیتم، توجه مى‌دهم شما را به خدا درباره اهل بیتم....

خلاصه این که روایات فراوانى در بیان مناقب و فضایل اهل بیت در کتابهاى روایى و حدیثى اهل سنت آمده است که نیازى به یادآورى همه آنها نیست و تنها حدیث ثقلین که از نظر سند و دلالت مورد اتفاق شیعه و اهل سنت است درباره فضایل اهل بیت کافى است. بویژه با تأکید و اصرارى که درباره اهل بیت فرموده و سه‌ بار هشدار داده است.[4]

در پایان توجه به چند نکته لازم است:

1 - در تاریخ آمده است که گروه خوارج و نواصب دشمن حضرت على‌علیه السلام بوده‌اند و احیاناً برخى از افراد و گروههاى دیگر را هم تحت تأثیر خود قرار داده و روحیه انکار یا کتمان نسبت به فضایل حضرت على‌علیه السلام و فرزندان آن حضرت، در برخی به وجود آورده‌اند اما نباید عموم برادران و خواهران اهل سنت با آنها اشتباه شوند.

2 - برخى از اهل سنت همسران پیامبرصلى الله علیه وآله وسلم را نیز در زمره اهل بیت مى‌دانند اما عده‌اى از آنان همانند شیعه اعتقاد دارند اهل بیت پیامبر - که در روایات مشخص شده است - شامل آنان نمى‌شود چون رابطه خویشاوندی همسر با طلاق فسخ می شود، اما خویشاوند نسبى و اولاد قابل جدا شدن نیست. و در این مورد به حدیث کسا استدلال شده است.

3 - اهل سنت برخلاف شیعه ائمه اهل بیت ‌علیهم السلام را معصوم نمى‌دانند.

4 - اهل سنت معتقد به انتخاب ائمه اهل بیت‌ علیهم السلام از سوى خداوند به عنوان جانشینان پیامبرصلى الله علیه وآله وسلم نیستند.

    برگرفته از کتاب پاسخ به پرسش ها از دیدگاه تشیع و تسنن
    پی نوشت:
  • [1] . سوره شورى، آیه 23.
  • [2] . تفسیر کشاف، ج 3، ص 467، ذیل آیه مودت (شورى/23).
  • [3] . صحیح مسلم، باب فضایل على بن ابیطالب رضى‌اللَّه عنه (صحیح مسلم با شرح نووى طبع بیروت) ج15 و 16.
  • [4] . برای اطلاع بیشتر ر . ک : ینابیع الموده ، خصائص الامام علی و سایر کتاب هایی که توسط نویسندگان اهل سنت درباره اهل بیت نگاشته شده است.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS