دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

چگونگی عبادت كيفی سلمان

No image
چگونگی عبادت كيفی سلمان

حكايت خوبان

برگرفته از: 1- بحارالانوار، ج22، ص317

امام صادق(ع) فرمود: روزي پيامبر اسلام(ص) به ياران خود فرمود: کدام يک از شما تمام روزها را روزه مي دارد. سلمان گفت: من، يا رسول الله. پيامبر(ص) پرسيد: کدام يک از شما تمام شبها را به عبادت مي گذراند؟ سلمان گفت: من يا رسول الله. حضرت پرسيد: آيا کسي هست از شما که روزي يک بار قرآن را ختم کند؟ سلمان گفت: من يا رسول الله.

يکي از حاضران که جواب هاي سلمان را خودستايي و فخرفروشي مي پنداشت، گفت: اکثر روزها ديده ام که سلمان روزه نيست، بيشتر شب را هم مي خوابد و بيشتر روز را به سکوت مي گذراند، پس چگونه هميشه روزه است، و هر شب براي نيايش با خدا بيدار مي ماند و روزي يک بار قرآن را ختم مي کند؟!

پيامبر گرامي(ص) فرمود: ساکت باش! تو را با همسان لقمان چه کار؟! اگر مي خواهي چگونگي اش را از خود سلمان بپرس تا خبر دهد!

سلمان گفت: در ماه سه روز روزه مي گيرم و خداوند فرموده است: هر کس عمل نيکي انجام دهد پاداش ده برابر دارد. از طرف ديگر، روز آخر شعبان را روزه گرفته و آن را به روزه ماه رمضان متصل مي کنم، و هر کس چنين کند، پاداش روزه هميشه را دارد. از رسول خدا شنيدم که فرمود: هر کس با طهارت بخوابد، در ثواب چنان است که تمام شب را عبادت کرده باشد. اما ختم قرآن: رسول خدا(ص) فرمود: هر کس يک بار سوره «قل هوالله» را بخواند، پاداش يک سوم قرآن را دارد و هر کس دو بار بخواند، دو ثلث قرآن را خوانده است، و هر کس سه بار بخواند، گويا قرآن را ختم کرده است، و نيز حضرت فرمود: يا علي! هر کس تو را با زبان دوست بدارد يک سوم ايمانش کامل شده، هر کس با دل و زبان دوست بدارد، دو ثلث ايمان او کامل شده، و هر کس با دل و زبانش دوستت بدارد و با دست هم ياري ات کند، تمام ايمان را به دست آورده است. (1)

روزنامه كيهان، شماره 21724 به تاريخ 26/6/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS