دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

گردشگری همراه با عبرت گیری در فرهنگ قرآن مطلوب است

خبرگزاری رسا ـ حضرت آیت الله جوادی آملی با اظهار تاسف از اینکه میراث بانان بلد نیستند که چه بگویند و گردشگران هم نمی توانند چگونه درس بگیرند،
گردشگری همراه با عبرت گیری در فرهنگ قرآن مطلوب است
گردشگری همراه با عبرت گیری در فرهنگ قرآن مطلوب است
نویسنده: آیت الله جوادی آملی

خبرگزاری رسا ـ حضرت آیت الله جوادی آملی با اظهار تاسف از اینکه میراث بانان بلد نیستند که چه بگویند و گردشگران هم نمی توانند چگونه درس بگیرند، گفت: با این که مردم مسافرت می کنند، قرآن تعبیر( افلم یسیروا) دارد، زیرا گردشگری که بدون عبرت گرفتن باشد در فرهنگ قرآن به معنای نبودن است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، حضرت آیت الله عبدالله جوادی آملی، امروز در درس تفسیر قرآن خود که با حضور صدها نفر از طلاب و فضلای حوزه علمیه در مسجد اعظم قم برگزار شد، گفت : در قرآن کریم داستان تمامی انبیای پیشین ذکر نشده است و تنها بیست و پنج پیامبر مورد اشاره قرار گرفته است.

وی با اشاره به اینکه تمامی اقوام در جهان دارای پیامبر بوده اند که پیام خداوند را به آنها ابلاغ کند، ادامه داد: از آنجایی که خاور دور در دسترس نبوده است، قرآن تنها به زندگی پیامبران این سرزمین ها پرداخته است و دستور داده است که آثار آنها را ببنید.

مدرس خارج فقه حوزه علمیه قم اظهار داشت: قوم ثمود و عاد از اقوامی بودند که در تمدن بی نظیر بودند والبته ظلم آنها هم نظیر نداشت و خداوند هم عذابی بی مانند بر انها نازل کرد.

وی بیان داشت: اهرام مصر بعد از گذشت حدود شصت قرن هنوز دارای عجایب است و سوالات انسان امروز همچون چگونگی ساخت از سنگ و چگونگی مهندسی اهرام مصر، بی پاسخ مانده است.

مدرس خارج فقه حوزه علمیه قم با اشاره به اینکه بسیاری از این امت ها نابود شدند؛ اما آثار آنها باقی مانده است، گفت: گردشگران و همنین میراث فرهنگی باید به این جنبه عبرت گیری از سفر توجه داشته باشند و در مقولات از کجا بودن، به کجا ختم شدن و چرایی سرنوشت انسان های گذشته توجه داشته باشند.

وی با اظهار تاسف از اینکه میراث بانان بلد نیستند که چه بگویند و گردشگران هم نمی توانند چگونه درس بگیرند، گفت: با این که مردم مسافرت می کنند، قرآن تعبیر( افلم یسیروا) دارد، زیرا گردشگری که بدون عبرت گرفتن باشد در فرهنگ قرآن به معنای نبودن است.

حضرت آیت الله جوادی آملی اظهار داشت: اگر کسی سفر کرد باید در او تحولی ایجاد شود و عبرت بگیرد نه اینکه صرف تماشا باشد، زیرا عبرت گرفتن کمال است.

وی ادامه داد: رفتارهای انسان در عالم تاثیر دارد و هیچ عملی همچون سیل، طوفان و غیره بدون جهت نیست.

این مفسر بزرگ قرآن کریم اظهار داشت: میراث بانان باید محقق باشند و عالمانه برای مردم شرح دهند و قلب متفکر مردم را به کار بگیرند.

وی  با اشاره به اینکه کاربرد هشدار و انذار در مردم بیشتر است، اظهار داشت: در قرآن صفت نذیر برای پیامبر(ص) به صورت جدا آمده است؛ اما صفت بشیر بدون صفت نذیر نیامده است.

حضرت آیت الله جوادی آملی با اشاره به سختی رسیدن به مقام انذارگری، اظهار داشت: هدف از عالم شدن رسیدن به مقامی است که مردم را انذار دهیم و بتوانیم تحولی در مردم به خصوص جوانان ایجاد کنیم و گرنه رسیدن به مقام فقاهت و حکمت برای بسیاری حاصل شده است.

مقاله

نویسنده آیت الله جوادی آملی

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS