زن

کلمات کلیدی :

نویسنده :

اگر در کشورى زنان آن کشور بتوانند به آن صفا و معنویت و رُقاء و تعالى فکرى برسند، هیچ مشکلى در آن مملکت باقى نمى‌ماند.
آن زنى که خود را در دامنه آن قله‌یى مى‌داند که در اوج آن حضرت فاطمه‌ى زهرا(علیهاالسّلام) _ بزرگترین زن تاریخ بشر _ قرار دارد، زن ایرانى است.

زن اسلامى، شخصیتى است که راه و هدف را تشخیص مى‌دهد و براى آن فداکارى مى‌کند.

اسلام با کار کردن زنان نه تنها موافق است، بلکه تا آن‌جایى که با شغل اساسى او که مهمترین شغل اوست - یعنى تربیت فرزند و حفظ خانواده - مزاحم نباشد، شاید لازم هم مى‌داند.

زن باید تبرّج - یعنى خودنمایى - نداشته باشد؛ ممنوع است. این، در فرهنگ اسلامى ممنوع است. زن باید خودنمایى نکند. اگر محیط جامعه، محیط خودنمایى زن شد، به کلى همه چیز به هم مى‌ریزد و اولین چیزى هم که ضربه مى‌بیند، امور جدى جامعه است. خانواده، سلامت جوانها و عفاف و عصمت آنها ضربه مى‌بیند.
زنِ امروز ایران، در صحنه‌ى علم و سیاست و هنر و در گونه‌گون فعالیتهاى اجتماعى، از گذشته بسى فعالتر و میدان‌دارتر است.
شخصیت زن که به برکت انقلاب اسلامى احیاء شد باید با پرهیز از تجمل‌گرایى حفظ شود.

زن در کشور ما، سرباز خط مقدم انقلاب شد . . . زن مسلمان باید در راه فرزانگى و علم تلاش کند . . . زن هم مى‌تواند به بالاترین مقامات از لحاظ معنوى برسد.

ورزش زنان، کار لازمى است. زنان هم نصف جمعیت کشورند؛ باید ورزش بکنند؛ اما محیط ورزش زنان، بایستى به گونه‌یى باشد که با حدود اسلامى، مطلقاً مساسى پیدا نکند.

این عاطفه‌اى که زن و مرد نسبت به هم ابراز مى‌کنند، به آرامش درونى خانواده کمک مى‌کند. اینجاست که زن یک نقش اساسى ایفا مى‌کند. بعضیها خیال مى‌کنند اگر زنى کارش عبارت از همان کار داخل خانه باشد، این اهانت به زن است؛ نه، این هیچ اهانت نیست؛ بلکه مهمترین کار براى زن، این است که زندگى را سر پا نگه‌دارد. (از فرمایشات رهبر فرزانه و حکیم)