دانستنی های قضایی
دوشنبه ۱۳ شهریور ۱۳۹۶
روزنامه اطلاعات
طبق اصل ۲۴ قانون اساسی جرم مطبوعاتی عبارت است از انتشار مطالب مخل به مبانی اسلام و یا حقوق عمومی به وسیله مطبوعات، تفصیل آن را قانون تعیین می‌کند.
مطبوعات در برخی مواقع کارکرد و نقش منفی و مخرب نیز ایفا می‌کنند؛ نظیر اهانت و هتک حرمت، نشر اکاذیب، درج مطالب و تصاویر خلاف عفت عمومی، سرقت ادبی و… که در این زمینه دادگاه کیفری استان در رسیدگی به جرایم مطبوعاتی و سیاسی با حضور هیأت منصفه تشکیل خواهد شد. با توجه به اینکه مطبوعات از بارزترین مصادیق آزادی بیان و دارای آثار مثبت و کارکردهای مفیدی از جمله تسهیل ارتباطات بین عناصر مختلف نظام اجتماعی، انعکاس نقطه نظرات متعدد و محل تلاقی آنها، سطح دانش و آگاهی مردم، انعکاس مسائل و مشکلات جامعه، کمک به گسترش عدالت اجتماعی، شکل‌دهی و هدایت افکار عمومی، تقویت همبستگی اجتماعی و گسترش مشارکت عمومی هستند.
اما این مسئله را نباید از نظر دور داشت که مطبوعات در برخی مواقع کارکرد و نقش منفی و مخرب نیز ایفا می‌کنند؛ نظیر اهانت و هتک حرمت، نشر اکاذیب، درج مطالب و تصاویر خلاف عفت عمومی، سرقت ادبی و…
بر اساس اصل ۲۴ قانون اساسی جرم مطبوعاتی عبارت است از انتشار مطالب مخل به مبانی اسلام و یا حقوق عمومی به وسیله مطبوعات، تفصیل و مصادیق آنها را قانون معین می‌کند.
بنابراین دادگاهی باید به این دسته از جرایم اختصاص می‌یافت که براساس اصول کلی حقوقی اساسا محاکم اختصاصی در مقایسه با محاکم عمومی، حق رسیدگی به هیچ شکایتی را ندارند مگر اینکه قانون صلاحیت رسیدگی را برای آن محکمه مقرر کرده باشد.
مطابق ماده ۳۴ قانون اصلاح قانون مطبوعات مصوب ۱۳۷۹رسیدگی به جرایم مطبوعاتی با توجه به قوانین مربوط به صلاحیت ذاتی در محاکم عمومی یا انقلاب یا سایر مراجع قضایی است که در هر صورت علنی بودن و حضور هیأت منصفه در آن الزامی است.
تبصره ماده ۴ اصلاح قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب مصوب ۸۱٫۰۷٫۲۸ بیان می‌دارد رسیدگی به جرایم مطبوعاتی و سیاسی در دادگاه کیفری استان به عمل خواهد آمد که طبق ماده ۲۰ قانون مذکور رسیدگی به جرایمی که مجازات قانونی آنها قصاص عضو یا قصاص نفس یا اعدام یا رجم یا سلب و یا حبس ابد باشد و نیز رسیدگی به جرایم مطبوعاتی و سیاسی ابتدا در دادگاه تجدید نظر استان به عمل خواهد آمد و در این مورد دادگاه مذکور دادگاه کیفری استان نامیده می‌شود.
دادگاه کیفری استان در رسیدگی به جرایم مطبوعاتی و سیاسی با حضور هیأت منصفه تشکیل خواهد شد و این دادگاه در حال حاضر صلاحیت رسیدگی به جرم مطبوعاتی را نیز دارد.
برای بخشش مهریه به چه نکاتی باید توجه کرد
خانمی که قصد دارد مهریه‌اش را به شوهرش ببخشد بهتر است بدون اجازه پدر این کار را انجام ندهد.
مهریه مال زن است مرد هم بر اساس شرع و قانون باید آن را بپردازد. حالا فرض کنید زنی از این حق شرعی و قانونی خود بگذرد. چرای آن هم معلوم است یا احساساتی شده یا مجبور است این کار را انجام دهد. البته گاهی هم پیش می‌آید که از روی عقل و علاقه این تصمیم را می‌گیرد و اجرایی می‌کند اما به هر حال با این کار اگر خدای ناکرده مشکلی در رابطه با شوهرش ایجاد شود غم خود را دو چندان کرده است بخشش خوب است اما بجا و به اندازه. این نوشته توصیه‌های مفیدی برای شما دارد تا با گذشت بی‌منطق از حق قانونی خود به استقبال کوهی از مشکلات نروید.
در جامعه امروزی کسی را نمی‌توان یافت که اسم مهریه به گوشش نخورده باشد. همه می‌دانند مهریه مالی است که مرد هنگام وقوع عقد نکاح یا به عبارتی ازدواج به همسر خود تقدیم می‌کند و مکلف است آن را بپردازد. درست است که می‌گویند مهر هدیه‌ای از طرف مرد است اما زن می‌تواند هر وقت مایل بود این هدیه را به او بازگرداند. همان طور که می‌دانید میزان مهریه از پیش تعیین شده نیست بلکه این امر به توافق زن و مرد بستگی دارد.
اگر فکر می‌کنید که مهر زن سکه یا پول است اشتباه می‌کنید زیرا شما می‌توانید هر آنچه ارزش مالی یا اجتماعی داشته باشد مهر خود قرار دهید مثل طلا، نقره، املاک، پول‌های رایج، لوازم زندگی و حتی آموزش قرآن یا مهارتی ویژه.
گفتیم مهریه مال خودتان است و می‌توانید از خیرش بگذرید یا آن را ببخشید اما بد نیست این را نیز بدانید که این بخشش زمانی دارد. مثلاً اگر فکر می‌کنید می‌توانید قبل از عقد دائم و رسمی با شوهر خود مهریه تان را ببخشید سخت در اشتباه هستید؛ در واقع بخشش مهریه قبل از عقد دائم کار بی‌اثری است زیرا شما فقط بعد از عقد مالک مهریه می‌شوید و بخشیدن چیزی که تعلقی به شما ندارد کار خنده‌داری است. از طرف دیگر هم داماد به موجب عقد پرداخت مهریه به گردنش می‌افتد.
برای بخشیدن مهریه نیازی به دادگاه نیست حتی در صورتی که زن مهرش را به وسیله یک دست خط با امضا و اثرانگشت ببخشد این تعهد از گردن داماد برداشته می‌شود و در آینده می‌تواند به عنوان مدرک از آن استفاده کند. اما این راه کمی دردسر دارد و اگر واقعاً عروس خانم قصد دارد که مهریه‌اش را ببخشد بهتر است با آقای داماد راهی دفتر اسناد رسمی شوید و این کار را قانونی کنید. پس آقایان داماد بدانید که محضردار اعتراف همسرتان برای بخشش مهریه را در قالب اقرارنامه ثبتی تنظیم می‌کند؛ البته کار به همین جا ختم نمی‌شود. زیرا برای محکم کاری باید نامه‌ای از آنجا برای دفتر خانه رسمی ازدواج ـ که عقد خود را در آن مکان ثبت کرده‌اید ـ ببرید تا در آنجا مفادنامه را در صفحه ملاحظات عقدنامه ثبت کند.
خانمی که قصد دارد مهریه‌اش را به شوهرش ببخشد بهتر است بدون اجازه پدر این کار را انجام ندهد. بله درست شنیدید دفاتر اسناد رسمی در صورت اجازه پدرعروس خانم مهریه را به شوهر می‌بخشند و آن را ثبت می‌کنند. می‌دانیم که طبق ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی شما از زمانی که عقد کردید و هنوز مهر ازدواجتان خشک نشده است مالک مهرتان می‌شوید و می‌توانید هر دخل و تصرفی که خواستید در آن داشته باشید. اما اذن پدر در این مورد خاص لازم است هر چند این موضوع نه جنبه قانونی دارد و نه جنبه شرعی اما دفاتر اسناد رسمی به دلیل اینکه گاهی این بخشش مهریه از روی اجبار یا از روی احساسات آنی رخ می‌دهد این شرط را برای این موضوع می‌گذارند که یک شرط لازم نیست اما از بروز مشکلات بعدی پیشگیری می‌کند.
بخشش از اعمال بسیار پسندیده در قوانین موضوعه کشور و دین ما است و این خیلی خوب است که عروسی تصمیم بگیرد مهریه را به همسرش ببخشد اما لازم است برخی از جوانب کار را نیز در نظر گرفت. درست است که زن به محض جاری شدن خطبه عقد مالک مهریه‌اش می‌شود اما تا زمانی که با همسرش عمل زناشویی انجام نداده فقط مالک نیمی از مهریه است.
حالا یک فرض را برای شما می‌گوییم. فرض کنید دختری در دوره عقد مهریه‌اش را می‌بخشد و بعد از عروسی به هر دلیل خدای ناکرده تمایلی به همسرش ندارد و از روی بیزاری از وی تقاضای طلاق می‌کند! در این میان چون زن خواهان طلاق است که در قانون به آن طلاق خلع می‌گویند زن باید معادل مهریه یا مبلغی کمتر یا بیشتر از آن را به داماد پرداخت کند به این ترتیب زن برای رهایی از زندگی‌ای که تمایلی به آن ندارد نه تنها مهریه‌ای نمی‌گیرد بلکه باید رقمی را نیز برای جدایی به مرد بپردازد. پس قبل از بذل و بخشش کمی بیشتر تأمل کنید.
مطمئن هستم یک بار واژه پر از معنی «مهرم حلال جونم آزاد» را شنیده‌اید. همیشه با دل خوش و در اوج صمیمیت مهرتان را به همسرتان ببخشید اما همیشه در روی یک پاشنه نمی‌چرخد زندگی گاهی روی خوش به آدم نشان نمی‌دهد و جز جدایی راهی باقی نمی‌ماند. برخی از زنان فکر می‌کنند که با بخشش مهریه قبل از طلاق راحت‌تر و سریع‌تر می‌توانند جدا شوند اما آنان در اشتباه هستند و اصلاً معلوم نیست بعد از بخشش مهریه مرد حاضر به طلاق همسر شود یا زمان عده دوباره رجوع نکند!
برای این که در این حوزه مشکلی ایجاد نشود شرع و قانون راه آن را پیش‌بینی کرده است. بد نیست بدانید که طلاق «خلع» و «مبارات» دقیقا همین هدف شما را به طور کامل و بدون ضرر و خطر تأمین می‌کند. در این نوع طلاق زن و شوهر توافق می‌کنند در عوض مهریه یا کمتر یا بیشتر از آن از یکدیگر جدا شوند. در این روش دیگر شوهر حق رجوع ندارد و به این ترتیب زن با بخشیدن مالی معادل مهریه، یا بیشتر و کمتر از آن به شوهر او را راضی به طلاق می‌کند. البته اگر این بیزاری از ادامه زندگی دو طرفه باشد اما زن تقاضای طلاق بدهد باز هم باید مهریه‌اش را ببخشد تا این طلاق که مبارات نام دارد جاری شود.
*برگرفته از خبرگزاری میزان