دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

خلق اعمال

No image
خلق اعمال

موضوع خلق اعمال مبتنی بر مباحث تفسیری قرآن بوده که بعدها به کلام راه یافت. برخی از فلاسفۀ مسلمان در بحث پیرامون آخرت و نشأت انسان در آن دربارۀ خلق اعمال هم سخن گفته‌اند. آیات بسیاری بر تجسم اعمال در قیامت دلالت دارند و این که اعمال، اعم از بد و خوب در روز قیامت مجسم خواهد بود:

«یوْمَئِذٍ یصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِّیرَوْا أَعْمَالَهُمْ *فَمَن یعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیرًا یرَه» (زلزله/6-8)

«در آن روز مردم به صورت گروه‌های پراکنده (از قبرها) خارج می‌شوند تا اعمالشان به آنها نشان داده شود. پس هر کس هم‌وزن ذره‌ای کار خیر انجام دهد آن را می‌بیند و هر کس هم‌وزن ذره‌ای کارشر انجام دهد آن را می‌بیند.»

در این آیه اعمال خیر و شر سه بار مفعول رؤیت واقع شده‌اند و مجسم بودن اعمال منطوق صریح آنها است:

« یوْمَ تَجِدُ کُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَیرٍ مُّحْضَرًا وَ مَا عَمِلَتْ مِن سُوَءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَینَهَا وَ بَینَهُ أَمَدًا بَعِیدًا». (آل‌عمران/30)« روزی که هر کس، آن‌چه را از کار نیک انجام داده، حاضر می‌بیند و آرزو می‌کند میان او و آن‌چه از اعمال بد انجام داده، فاصلۀ زمانی زیادی باشد. »

تحلیل عقلی تجسم اعمال

اعمال اعم از نیک و بد جز تبدل ماده به نیرو نیست. بشر در اثر اراده شروع به کار می‌کند. و مقداری از مواد بدنش به نیرو مبدل می‌شود و از بدن خارج می‌گردد و چون موجود‌‌ معدوم شدنی نیست آن نیرو در دنیا باقی می‌ماند و با قدرت خداوند در روز قیامت مجسم می‌گردد، چنان‌چه برخی از آیات قرآن نیز این مطلب را تأیید می‌کنند:

« هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ » (نمل/90)

« آیا جزایی جز آن‌چه عمل می‌کردید خواهید داشت؟»

طبق این آیه آخرت چیزی جز اعمال دنیا نیست. البته برخی آیات حاکی از این معنا هستند که جزای آخرت در اثر اعمال دنیاست. از این رو اعمال، سبب جزایند نه خود آنها مثل:

«‌وَ نُودُواْ أَن تِلْکُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ» (اعراف/43)

« به آنان ندا داده می‌شود که این ثبت را در برابر اعمالی که انجام می‌دادید به ارث بردید »

کیفیت تجسم اعمال

تجسم عمل در آخرت قطعی است اما کیفیت آن دربارۀ انسان‌ها متفاوت است. حکیم شیعی، ملاصدرا (م 1050قمری) در شواهدالربوبیة در این‌باره می‌گوید:

«برای هر صفت راسخ و ملکۀ نفسانی، ظهور و نمود خاصی در هر موطن و نشأة است؛ زیرا گاه برای صورت واحدی آثار گوناگون در مواطن گوناگونی هست. صورت جسم مرطوب بالذات، مثل آب هرگاه در جسم دیگری که پذیرندۀ‌ رطوبت می‌گردد. ولی هرگاه همین جسم دارای صورت آبی در مادۀ دیگری مثل قوۀ حسی یا خیالی مؤثر شد آن ماده از آن رطوبت متأثر و منفعل می‌گردد، این ماده عین آن رطوبت و مانند آن را نمی‌پذیرد و مانند آب دارای رطوبت نمی‌گردد بلکه صورتی و شبحی از آن رطوبت را در خود می‌پذیرد و لذا برای آن رطوبت (یعنی رطوبت آب) اثر و رطوبت دیگری در نشأة دیگری هست (یعنی منشأ حس و خیال) غیر از منشأ اولی یعنی منشأ مادی خارجی. نیز نفس ناطقه به وسیلۀ قوۀ عقلیه، ظهور و نمود دیگری از رطوبت را می‌پذیرد که صورت عقیلۀ کلیۀ رطوبت است. پس حکم تفاوت و اختلاف نشأت در مورد ماهیت واحد بر آن قابل قیاس است. اکنون هر ماهیتی به حسب اختلاف و تفاوت انحای موجودات ظاهر می‌گردد (بدان گونه که ممکن است ماهیت واحدی به انحاء و اقسام گوناگون وجود، موجود گردد). بنابراین انسان باید براساس عقل و جستجو در صفات نفسانی و کیفیت انشاء و خلاقیت وی نسبت به آثار و افعال ظاهری دقت و تأمل کند تا که آن را وسیلۀ ادراک وصول به کیفیت و چگونگی استلزام و در برداشتن برخی از صفات و ملکات نسبت به بعضی از آثار مخصوص در آخرت قرار دهد. پس می‌بینیم که شدت غضب موجب طغیان حرکت خون در بدن و قرمزی رنگ صورت و گرم شدن بدن و سوزش مواد بدن می‌گردد در حالتی که غضب صفتی نفسانی است و موجود در باطن انسان و در عین حال این صفات از خصوصیات اجسام مادی‌اند که در این عالم در پی شدت غضب ظاهر و آشکار می‌گردند.»

سخن ملاصدرا این است که در سرای آخرت آتشِ افروخته بر این نفس ظاهر و آشکار می‌گردد و اثرش در آن محسوس و ملموس می‌شود و صاحب آن را حقیقتاً و واقعاًمی‌سوزاند همان‌ گونه که در این عالم هنگام شدت ظهور آن صفت مستلزم ضربان ر‌گها و شریانها و اضطراب اعضای بدن است و چه بسا صاحب آن صفت با عروض آن امراض ‌شدید از شدت غیظ و غضب بمیرد. بنابراین هر صفتی که در نفس انسان رسوخ کند آثار و توابع ضروری آن صفت در آخرت نیز بر وی مترتب می‌گردد همان گونه که هر صفتی که در این عالم در نفس روی دهد و یا راسخ گردد آثاری از این قبیل بر آن مترتب خواهد بود. مورد عذاب و عقاب در آخرت چیزی جز حاصل اعمال انسان در این دنیا نیست و تجسم اعمال بدین گونه متحقق می‌گردد.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

سینمای پناهنده ; به بهانه اکران فیلم سینمایی تگزاس

سینمای پناهنده ; به بهانه اکران فیلم سینمایی تگزاس

نمایش فیلم تگزاس در روزهای اخیر نشان می دهد که مسعود اطیابی تغییر بزرگی در رویه فیلمسازی خود داده است. او که پیش از این با فیلمی درباره حوادث هشتاد و هشت نشان داده بود که در فکر پرداختن به مسائل جدی و حرکت در راستای سینمای اجتماعی است، حالا با تگزاس به جریان فیلم های پرفروشی پیوسته که اتفاقا بر خلاف فیلم قبلی اش دچار موانع ممیزی و عدم مجوز اکران نشده و با توجه به فضای سینمای ایران، سود قابل توجه‌ی را به جیب تهیه کننده واریز می کند.
مصادره و ماجرای غم انگیز زن در سینما

مصادره و ماجرای غم انگیز زن در سینما

هنوز و بعد از گذشت حدود سه ماه از جشنواره فیلم فجر(سی و ششم) و دیدن فیلم سینمایی مصادره ، طعم تلخ تماشای آن هم زمان با اکران های نوروزی و فروش بالای این فیلم ذایقه ام را می آزارد. مصادره را شاید بتوان اروتیک ترین فیلم سینمای ایران پس از انقلاب برشمرد. این فیلم به شدت بیمار است و گویا به جز شوخی های سخیف جنسی حتی با دستمایه کردن یک کودک یا نوجوان راهی برای خندان و شادکردن مخاطبانش ندارد.
گل دادن درخت پیر ; نگاهی به فیلم خجالت نکش

گل دادن درخت پیر ; نگاهی به فیلم خجالت نکش

خجالت نکش، یک فیلم مفرح است. فرحبخشی این فیلم نه از شوخی ها و تکه کلام ها، بلکه به جهت دنیای درونی فیلم است. دنیایی که در آن کودکی متولد می شود و پیری و گذر سن، مانعی برای زایش نیست. در روستای کوچک و کم جمعیت مهمت اباد، 231 نفر زندگی می کنند و این فیلم به ما می گوید که این جمعیت چگونه به اندازه یک نفر بیشتر می شود.
خوک های آوازه خوان ; نگاهی به فیلم خوک

خوک های آوازه خوان ; نگاهی به فیلم خوک

اگر تلاش فیلم خوک در این است که یک کمدی متفاوت در سینمای ایران باشد، باید گفت که در این کار موفق شده است. این فیلم توجهی به شوخی ها کلامی و متدوال در سینمای طنز ندارد. تا حد زیادی می کوشد که از مزیت های واقعیت استفاده کند و در مناسبات انسانی و روابط فردی آدم ها دخل و تصرفی نکند و همزمان از سوی دیگر پیروزمندانه از میدان واقعیت بیرون بیاید بدون آنکه هیچ باج و امتیازی به آنچه که ما واقعیت صدایش می کنیم داده باشد؛ خوک خود را در واقعیت محدود نمی کند.
فیلشاه، آغاز راهی جریان‌ساز در انیمیشن بومی

فیلشاه، آغاز راهی جریان‌ساز در انیمیشن بومی

صحبت از انیمیشنی سینمایی است که در فرم، تکنیک و ارائه مفاهیم به استاندارهای جهانی نزدیک شده و سعی دارد به‌دور از شعار و کلیشه به یک مقطع تاریخی با رگه‌های دینی بپردازد و آغازکننده راهی جریان‌ساز برای صنعت سینمایی انیمیشن در ایران باشد.
Powered by TayaCMS