دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

قبله هشتم در سوگ زین‌العابدین می‌گرید

No image
قبله هشتم در سوگ زین‌العابدین می‌گرید

امروز زمین و زمان در غم شهادت حضرت زین‌العابدین(ع) به سوگ نشسته و در غم شهادت یگانه یادگار سید و سالار شهیدان غرق در ماتم و اندوه‌ است و به پهنای صورت اشک می‌ریزد.

به گزارش قدس آنلاین و به نقل از فارس، امروز 25 محرم‌الحرام، سالروز شهادت امام سجاد(ع) یادگار کربلا، تنها مرد و محرم زینب(س) که ماند تا یاور طفلان یتیم دشتستان نینوا باشد و تا کربلا جاودانه و ماندگار شود و چه زیبا بیان علت می‌کند که... «هرگز نگذاشت تا ابد شب باشد/ او ماند که در کنار زینب باشد/ سجاد که سجّاده به او دل می‌بست/ تدبیر خدا بود که در تب باشد»

هیچ زبانی نمی‌تواند گویای دردهای جانگدازی باشد که تا همیشه بر قلب صبور امام کاروان اسرای کربلا باقی ماند تا آن جا که بعد از علقمه هرگاه آب می‌دیدند، اشک برگونه‌های مبارکشان جاری می‌شد و همچون نمکی بر زخم‌های عاشورا بود و تا ژرفای وجودشان را می‌سوزاند.

به راستی اگر نمی‌بود همراهی و همیاری امام عابدان با حضرت صبر، زینب کبری(س) شاید هرگز خطبه‌ای خوانده نمی‌شد، شاید از این دشت سراسر لاله رنگ دیگر باغبانی باقی نمی‌ماند تا با خطبه‌های آتشین خود تمام جان‌هایی که به فرموده حضرت اباعبدالله(ع) لقمه‌های حرام مانع درک و دیدن حقایق الهی شده بود را با حقایق طلایه‌داران کربلا آشنا کند که شاید جرقه‌ای بر اذهان شوم آنها شود و به خود آیند که علت این همه بی‌مهری بر فرزندان رسول خدا(ص) چیست.

آری! همان‌هایی که در غدیر هم‌پبمان شدند با پیامبر(ص) که هرگز اهل‌بیت(ع) ایشان را آزرده نکنند، بدعهدی کردند و هنوز مدتی از سفر روحانی حضرت رسول نگذشته بود که خانه دخت رسول‌الله را به آتش کشیدند و از کوچه بنی‌هاشم و مدینه بود که پیمان‌شکنی، حرمت‌شکنی و آتش زدن باب شد...

و اما کربلا... عاشورا، خیمه‌ها، آتش، اسارت و امان از اسارت و تبی که می‌توان گفت معجزه‌ای بود تا اهل حرم تنها مرد این سفر خونین و دشتستان پربلا را از دست ندهد و نگین آرامش قلب حرم باقی بماند تا در مقابل نوازش ناجوانمردانه شلاق‌ها و ضرب سیلی مرحمی باشد و یتیم‌نوازی کند.

این جا مشهد است، جنت الرضا! حال هوای حرم امروز متفاوت‌تر از هر زمانی به نظر می‌رسد، درحالیکه کتیبه‌های سیاه رنگ اشعار محتشم و آن وصف ملکوتی‌اش که... « باز این چه شورش است که در خلق عالم است/ باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است»، تمام دیوارهای صحن‌ها و رواق‌ها را پوشانده و حاکی از عزادار بودن صاحب خانه است، مداحان اهل بیت(ع) با نوحه‌خوانی و سینه‌زنی به ذکر مصائب عاشوراییان می‌پردازند و یادآور می‌شوند، بی‌مهری اهل زمین را بر بهترین بنده‌های پروردگار که مظلومانه به شهادت رسیدند.

امروز زمین و زمان در غم شهادت امام عابدان، حضرت زین العابدن(ع) به سوگ نشستند و ملائک فوج فوج به زمین می‌آیند تا متبرک کنند بال‌هایشان را به اشک عاشقان حسینی که در غم شهادت یگانه یادگار سید و سالار شهیدان غرق ذر ماتم و اندوه‌اند و به پهنای صورت اشک می‌ریزند.

هیئات و دسته‌‌های عزاداری که از اول محرم سیاه‌پوش عزای مظلومان کربلا و حضرت سیدالشهدا بودند امروز نیز در محضر حضرت ثامن‌الحجج(ع) حضور یافتند تا به پیشگاه ایشان عرض تسلیت گویند.

صحیفه سبز امام سجاد(ع)، نجوای انوار تابناکی است که تا بی‌نهایت، شربت آرام بخش روح عطشناک آدمی است و چه نجوای عاشقانه‌ای است که حضرت زین‌العابدین در پیشگاه معبود خود این چنین فرمودند: « خدایا من در کلبه فقیرانه خود چیزی را دارم که تو در عرش کبریایی خود نداری من چون تویی را دارم ولی چون خودی را نداری.»

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

سینمای پناهنده ; به بهانه اکران فیلم سینمایی تگزاس

سینمای پناهنده ; به بهانه اکران فیلم سینمایی تگزاس

نمایش فیلم تگزاس در روزهای اخیر نشان می دهد که مسعود اطیابی تغییر بزرگی در رویه فیلمسازی خود داده است. او که پیش از این با فیلمی درباره حوادث هشتاد و هشت نشان داده بود که در فکر پرداختن به مسائل جدی و حرکت در راستای سینمای اجتماعی است، حالا با تگزاس به جریان فیلم های پرفروشی پیوسته که اتفاقا بر خلاف فیلم قبلی اش دچار موانع ممیزی و عدم مجوز اکران نشده و با توجه به فضای سینمای ایران، سود قابل توجه‌ی را به جیب تهیه کننده واریز می کند.
مصادره و ماجرای غم انگیز زن در سینما

مصادره و ماجرای غم انگیز زن در سینما

هنوز و بعد از گذشت حدود سه ماه از جشنواره فیلم فجر(سی و ششم) و دیدن فیلم سینمایی مصادره ، طعم تلخ تماشای آن هم زمان با اکران های نوروزی و فروش بالای این فیلم ذایقه ام را می آزارد. مصادره را شاید بتوان اروتیک ترین فیلم سینمای ایران پس از انقلاب برشمرد. این فیلم به شدت بیمار است و گویا به جز شوخی های سخیف جنسی حتی با دستمایه کردن یک کودک یا نوجوان راهی برای خندان و شادکردن مخاطبانش ندارد.
گل دادن درخت پیر ; نگاهی به فیلم خجالت نکش

گل دادن درخت پیر ; نگاهی به فیلم خجالت نکش

خجالت نکش، یک فیلم مفرح است. فرحبخشی این فیلم نه از شوخی ها و تکه کلام ها، بلکه به جهت دنیای درونی فیلم است. دنیایی که در آن کودکی متولد می شود و پیری و گذر سن، مانعی برای زایش نیست. در روستای کوچک و کم جمعیت مهمت اباد، 231 نفر زندگی می کنند و این فیلم به ما می گوید که این جمعیت چگونه به اندازه یک نفر بیشتر می شود.
خوک های آوازه خوان ; نگاهی به فیلم خوک

خوک های آوازه خوان ; نگاهی به فیلم خوک

اگر تلاش فیلم خوک در این است که یک کمدی متفاوت در سینمای ایران باشد، باید گفت که در این کار موفق شده است. این فیلم توجهی به شوخی ها کلامی و متدوال در سینمای طنز ندارد. تا حد زیادی می کوشد که از مزیت های واقعیت استفاده کند و در مناسبات انسانی و روابط فردی آدم ها دخل و تصرفی نکند و همزمان از سوی دیگر پیروزمندانه از میدان واقعیت بیرون بیاید بدون آنکه هیچ باج و امتیازی به آنچه که ما واقعیت صدایش می کنیم داده باشد؛ خوک خود را در واقعیت محدود نمی کند.
فیلشاه، آغاز راهی جریان‌ساز در انیمیشن بومی

فیلشاه، آغاز راهی جریان‌ساز در انیمیشن بومی

صحبت از انیمیشنی سینمایی است که در فرم، تکنیک و ارائه مفاهیم به استاندارهای جهانی نزدیک شده و سعی دارد به‌دور از شعار و کلیشه به یک مقطع تاریخی با رگه‌های دینی بپردازد و آغازکننده راهی جریان‌ساز برای صنعت سینمایی انیمیشن در ایران باشد.
Powered by TayaCMS