آرامش وصف ناپذیر معماری اسلامی در ارمنستان

این مسجد از یک حسینیه تازه تأسیس ، 28 حجره، کتابخانه ای با 7 هزار جلد کتاب، سالن اصلی اقامه نماز و محوطه بیرونی تشکیل شده که به طور کلی 7 هزار مترمربع را به خود اختصاص داده است. این مسجد در اصل چهار مناره 24 متری داشت که سه مناره آن در سال 1952 زمانی که برگزاری مراسم مذهبی در مسجد کبود ممنوع بود تخریب شد.
ورودی و مناره های این مسجد با کاشیکاری زیبائی تزئین شده است و محوطه خارجی مرکزی آن از فواره و درختارن نارونی برخوردار است که زیبایی خارجی به آن بخشیده است. در مجاورت این مسجد حمام و یک مدرسه اسلامی قرار دارد. در دوره پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی این مسجد دربرگیرنده موزه شهر ایروان بود.
ترمیم و بازسازی این مسجد تاریخی با کاشی ها و آخرهای نو و درخشان بین سالهای 1995 و 2006 از سوى بنیاد مستضعفان و جانبازان مرمت و بازسازى شد.
مسجد کبود ایروان که به مسجد جامع ارمنستان نیز شهرت دارد تنها اثر باقیمانده اسلامی فعال در ارمنستان است که پس از فروپاشی حکومت کمونیستی شوروی و اعلام استقلال جمهوری ارمنستان، تولیت آن به سفارت جمهوری اسلامی ایران در ایروان واگذار شد.
این مسجد روزهای جمعه نمایشگاهی از عکسهای قدیمی ایروان برگزار می کند که به نوعی روز گشایش درهای مسجدبه روی غیر مسلمانان تلقی می شود. کلاسهای آموزش زبان فارسی و درمانگاه های تخصصی پزشکی و دندانپزشکی است که در حجره های این مسجد مشغول خدمات رسانی هستند، بخشی از فعالیتهای این مسجد در راستای ارائه خدمات به مردم شهر ایروان به ویژه مسلمانان محسوب می شود.
همچنین این مسجد روزانه پذیرای دهها جهانگرد از اقصی نقاط دنیا است و در مراسم های مختلف مذهبی به پایگاهی فرهنگی برای ایرانیان و مسلمان ارمنستان مبدل شده است .
جمعیت ارمنستان بالغ بر۷ / ۳ میلیون نفر است . دین ۹۴ درصد جمعیت این کشور مسیحى گریگورى ،۴ درصد سایر شاخه هاى مسیحیت و۲ درصد نیز از ادیان دیگر پیروى می کنند.

جدیدترین ها در این موضوع

اول اردیبهشت روز بزرگداشت سعدی شیرازی

شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی بی تردید بزرگترین شاعری است که بعد از فردوسی آسمان ادب فارسی را با نور خیره کننده اش روشن ساخت و آن روشنی با چنان تلألویی همراه بود که هنوز پس از گذشت هفت قرن تمام از تاثیر آن کاسته نشده است و این اثر تا پارسی برجاست همچنان برقرار خواهد ماند. 15 مهر 1396, 18:27

عید غدیر در سیره اهل بیت(ع)

غدیر، تنها نه به عنوان «روزى تاریخى» ، بلکه به عنوان یک «عید اسلامى» مطرح است. عید بودن آن نیز، مراسم و سنتهاى خاصى را مى‌طلبد و نه تنها باید آن را عید دانست، بلکه باید آن را عید گرفت و به شادمانى پرداخت و به عنوان تعظیم شعائر دینى، آن را بزرگ داشت و برشکوه آن افزود، تا ارزشهاى نهفته در این روز عظیم، همواره زنده بماند و سیره معصومین (علیهم السلام)احیاگردد. 5 مهر 1396, 15:52