داوری در حقوق خانواده

پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی کتاب داوری در حقوق خانواده به قلم فرج الله هدایت نیا را منتشر کرد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، کتاب داوری در حقوق خانواده به قلم فرج الله هدایت نیا در دو بخش به بررسی تاریخ داوری و مبانی آن در خانواده می پردازد و انواع داوری را ارزیابی می کند.
نویسنده در بخش اول این کتاب در پنج فصل به بیان مفهوم شناسی داوری، پیشینه و سیر داوری، ماهیت داوری، مبانی داوری در حقوق خانواده و انواع داوری می پردازد.
بخش دوم کتاب با عنوان داوری در حقوق اسلامی و قوانین موضوعه در یازده بخش به بررسی مسایلی چون موضوع داوری، اجباری یا اختیاری بودن داوری، شیوه تعیین داوری، شرایط داوران، وظایف و اختیارات داوران می پردازد.
سئوالات و شبهات، داوری و مقررات مرتبط، ارزیابی عملکرد نهادهای داوری، داوری قراردادی (شرط داوری) و مطالعه تطبیقی داوری در حقوق خانواده از دیگر عناوین مورد بحث در این بخش است.
نگارنده در این کتاب کوشیده است تا داوری در حقوق خانواده را از منظر منابع فقهی مورد مطالعه قرار دهد و قوانین موضوعه ایران را با هدف بررسی میزان تطابق آن با مبانی فقهی ارزیابی کند.
بررسی عملکرد شعب داوری در خصوص حل و فصل اختلاف های خانوادگی از دریچه آمار و ارقام و کنکاش در دلایل موفقیت ها و ناکامی ها از دیگر اهداف نویسنده در این نوشتار است.
کتابداوری در حقوق خانواده به قلم فرج الله هدایت نیا در293صفحه، با 2000شمارگان دوهزار نسخه از سوی سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی به چاپ رسیده است.
علاقه مندان می توانند برای تهیه این کتاب یا کسب آگاهی بیشتر با شماره های88503341 و 88730446 با پیش شناره 021 تماس بگیرند و یا به پایگاه اینترنتی http://www.poiict.org مراجعه کنند.

منبع: خبرگزاری رسا

جدیدترین ها در این موضوع

اول اردیبهشت روز بزرگداشت سعدی شیرازی

شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی بی تردید بزرگترین شاعری است که بعد از فردوسی آسمان ادب فارسی را با نور خیره کننده اش روشن ساخت و آن روشنی با چنان تلألویی همراه بود که هنوز پس از گذشت هفت قرن تمام از تاثیر آن کاسته نشده است و این اثر تا پارسی برجاست همچنان برقرار خواهد ماند. 15 مهر 1396, 18:27

عید غدیر در سیره اهل بیت(ع)

غدیر، تنها نه به عنوان «روزى تاریخى» ، بلکه به عنوان یک «عید اسلامى» مطرح است. عید بودن آن نیز، مراسم و سنتهاى خاصى را مى‌طلبد و نه تنها باید آن را عید دانست، بلکه باید آن را عید گرفت و به شادمانى پرداخت و به عنوان تعظیم شعائر دینى، آن را بزرگ داشت و برشکوه آن افزود، تا ارزشهاى نهفته در این روز عظیم، همواره زنده بماند و سیره معصومین (علیهم السلام)احیاگردد. 5 مهر 1396, 15:52