تیغ جهل و کینه فرق حضرت علی(ع) را شکافت

امام علی(ع) در سحرگاه نوزده رمضان سال 40 هجرى توسط شقى‌ترین انسانها، عبد الرحمان بن ملجم مرادى از ناحیه سر با تیغ جهل و کینه مجروح شد.
بنا به نقل ابن سعد، سه نفر از خوارج با نامهاى عبد الرحمان بن ملجم، برک بن عبد الله تمیمى و عمرو بن بکیر تمیمى، در مکه با یکدیگر قرار گذاشتند تا امام على (ع) ، معاویه و عمرو بن عاص را به قتل برسانند .
ابن ملجم مرادی چون به کوفه رسید به دیدار گروهى از طایفه تیم الرباب رفت. در آنجا زنى را با نام قطام بنت‌ شجنة بن عدى‌ دید که پدر و برادرش در نهروان کشته شده بودند.
ابن ملجم دلباخته او گشت و از او خواستگارى کرد. قطام مهر خویش را مبلغ هنگفتی دینار و قتل امام على (ع) قرار داد. ابن ملجم هم که به همین دلیل به کوفه آمده بود از این پیشنهاد استقبال کرد .
وی سحرگاه روز نوزدهم رمضان شمشیر خویش را به زهر آلوده کرد و هنگامی که امام به اقامه نماز مشغول بود و در سجده قرار داشت، ضربتی بر فرق آن حضرت وارد کرد .
روایات بسیاری حاکی از آن است که امام از واقعه آن روز به خوبی آگاه بوده است .
از آنجا که شمشیر ابن ملجم مرادی آلوده به زهر بوده، اقداماتی که برای بهبود زخم امام صورت گرفت مؤثر واقع نشده و روز 21 رمضان حضرت علی (ع) به شهادت رسید .