بدی ثناگویی

نویسنده : حضرت امام خمینی (ره)

پسرم !

برای ماها که از قافله ابرار عقب هستیم یک نکته دلپذیر است و آن چیزی است که به نظر من شاید در ساختن انسان ، که در صدد خود ساختن است دخیل است باید توجه کنیم که منشاء خوش آمد ما از مدح و ثناها و بدآمدنمان از انتقادها و شایعه افکنی ها حب نفس است که بزرگترین دام ابلیس لعین است . ماها میل داریم که دیگران ثناگوی ما باشند گرچه برای ما افعال ناشایسته و خوبیهای خیالی را صد چندان جلوه دهند و درهای انتقاد - گرچه به حق - برای ما بسته باشد یا به صورت ثناگویی درآید از عیب جویی ها نه برای آنکه به ناحق است افسرده می شویم و از مدحت و ثناها، نه برای آنکه به حق است فرحناک[1] می گردیم بلکه برای آنکه عیب من است و مدح من نیست ^[2].

منبع: نقطه عطف ، حضرت امام خمینی (ره)

پی نوشت:
• [1] - خوشحال شدن
• [2]‌‌ - ‌نقطه‌ ‌عطف‌ ‌،‌ ‌ص‌ ‌‌30‌