اخلاق و روحیّات

اخلاق و روحیّات

اخلاقِ نیک میرزا مهدى اصفهانى همگان را به خود جذب مى نمود. او انسانى زاهد، وارسته و بسیار مهربان بود. وى احترام زیادى به سادات مى گذاشت و به کودکان سادات محبّت مى نمود و از آن ها درخواست شفاعت مى کرد. وى زاهدانه زیست و تا آخر عمر منزل ملکى نداشت. وقتى به او گفتند: منزل شما کوچک است و عائله زیاد، خوب است منزلى براى شما تهیّه شود، مریدان شما دوست دارند منزلى براى شما تهیه کنند. ایشان گفت: همین منزل استیجارى براى من کافى است. اصرار مى کنند که منزلى هست، بیایید و ببینید. مى روند و منزل را مى بینند و مى گوید: دو روز دیگر صبر کنید، جواب خواهم داد. بعد از دو روز، میرزا فوت مى کند و خرید منزل هم منتفى مى شود.

او هیچ گونه علاقه دنیوى و مادّى نداشت. وى به فکر شاگردان خود بود و از آن ها دلجویى مى کرد. میرزا مهدى اصفهانى در زمان خفقان رضاخانى، به حاج شیخ مجتبى قزوینى پیشنهاد مى دهد که نیمى از شهریه 12 تومانى آیت الله نائینى را به بدهد تا خداوند گشایشى فراهم فرماید.^([21])

منبع:فرهیختگان تمدن شیعه