دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

احتياط در مصرف غذا

No image
احتياط در مصرف غذا

در محضر امام خمينی (ره)

روزي ناهار مهمان مرحوم آقا سيدنورالدين بوديم. جمعي از سرشناسان خمين نيز مهمان بودند. موقع ناهار سفره بزرگي در همان اتاق بزرگ بيت امام گستردند (البته امام اين خانه را به برادران خود واگذار کرده و مهماني را آقاي سيدنورالدين برادر امام داده بود). موقع ناهار که از همه نوع غذاهاي اعياني که زعفران پلو در رأس آنها بود با مرغ در سر سفره چيده شده بود و ظرف هاي بسيار مرغوبي علاوه بر غذاهاي لذيذ زينت بخش سفره بود، در حين غذا خوردن متوجه شدم که يک آخوند، دستمال يزدي از زير عباي خود بيرون آورد و گوشه سفره آن را باز کرد. قدري نان لواش محلي و يک تکه پنير داخل دستمال بود، ايشان هم شروع به خوردن نان و پنير کرد.

پس از چند دقيقه با کنجکاوي کودکانه ديدم که آن آخوند اصلاً دست به هيچ کدام از غذاهاي سفره نزد. من با دست به پهلوي پدرم زدم و گفتم: بابا چرا آن آخوند پلو نمي خورد و نان و پنير مي خورد؟ پدرم به من گفت: بعداً برايت مي گويم. مرحوم اعتمادالشعرا متخلص به پريشان که کنار پدرم نشسته بود لبخندي به من زد و به پدرم گفت: علي قلي خان، پسرت باهوش و کنجکاو است.

ديگر حرفي زده نشد. خوردن غذا تمام شد، سفره را برچيدند. چند نفر آفتابه لگن به دست، وارد اتاق شدند، البته اين افراد قبل از گستردن سفره نيز با همين آفتابه لگن ها وارد اتاق شده بودند. بعضي از مهمانان دست هاي خود را شستند و به وسيله حوله اي که روي شانه همان شخص حامل آفتابه لگن بود دست هاي خود را خشک کردند. چون قاشق و چنگال نيز کنار بشقاب ها بود بيشتر مدعوين چه قبل و چه بعد از غذا دست نشستند.

وقتي مهمان ها بعد از صرف چاي و ميوه از منزل ميزبان خارج شدند و من هم با پدرم از منزل که همان بيت امام بود خارج شديم، مجدداً از پدرم پرسيدم: بابا چرا آن آخوند پلو نخورد؟ پدرم گفت: پسر جان در آن مجلس که نمي شد من جواب تو را بدهم، حالا موضوع را به تو می‌گويم. آن آخوند اسمش آقا روح الله است و برادر آقاي پسنديده و سيدنورالدين است. ايشان معمولاً احتياط مي کند و کمتر غذاي ديگران را مي خورد؛ نه فقط منزل برادرهايش چنين می‌کند بلکه در ميهماني ها شرکت نمي کند و مي گويند هميشه اوقات، خوراکش نان و پنير است. ايشان از تشريفات و همچنين از غذاهاي بسيار لذيذ پرهيز مي کنند و اصولاً زندگي ساده و بي تکلفي دارند.(1)

روزي خبرنگاري پرسيد: امام غذايشان چيست؟ و شما معمولاً چه غذاهايي را براي ايشان تدارک مي بينيد؟ پاسخ دادم که امام هر روز ناهار آبگوشت مي خورند و شبها نان و پنير و انگور يا نان و پنير و خربزه و يک ليوان دوغ.(2)

1- آينه حسن، سرهنگ عزيزالله ابراهيمی، صص 45 و 46.

2- همان، خانم کبری بی طرف، ص 68.

روزنامه كيهان، شماره 21742 به تاريخ 18/7/96، صفحه 6 (معارف)

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

نبوت در نهج البلاغه

نبوت در نهج البلاغه

همچنين در هدف اين پيام بحث مى كنيم، آيا هدف در اين حادثه چه بود: رفاه زندگى مادي، برداشتن فاصله طبقاتي، بالا بردن سطح انديشمندى و هوشمندي، مخالفت با قدرتها، با توجه به قدرتها؟، اينها سوالهائى ست كه براى شناختن آن حادثه، حادثه اى كه بى گمان يك واقعيت اجتماعى به حساب مى آيد، لازم است و پاسخ به اين سوالها روشنگر آن حادثه خواهد بود.
No image

نبوت شناسی

پزشك امت رسول الله صلى الله عليه و آله طبيب دوار بطبه، قدا حكم مراهمه، و اءحمى مواسمع، يضع ذلك حيث الحاحة اليه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پزشكى است سيار كه با طب خويش ‍ همواره به گردش مى پردازد و مرهم ها را به خوبى آماده ساخته و به هنگام نياز آنها را به كار مى برد.
ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغهʂ)

ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه(2)

حضرت در خطبه اى ديگر اين نكته را متذكر مى شوند كه پيامبراكرم صلوات الله عليه در زماني ظهور نمودند كه هيچ پيامبر ديگرى حضور نداشته است." أرسله على حين فترة من الرسل، و طول هجعة من الأمم، و انتفاض من المبرم... ذلك القرآن فاستنطقوه."؛ خداوند پيامبر(ص) را هنگامى فرستاد كه پيامبران حضور نداشتند، و امت ها در خواب غفلت بودند، و رشته هاى دوستى و انسانيت از هم گسسته بود.
ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغهʁ)

ره آورد بعثت از منظر نهج البلاغه(1)

آنان را در بهترين وديعتگاه به امانت نهاد و در شريف ترين قرارگاه جاي داد. آنان را از اصلاب كريم به رحم هايي پاكيزه منتقل گردانيد. هرگاه يكي از آنان از جهان رخت برمي بست ديگري براي اقامة دين خدا جاي او را مي گرفت. تا كرامت نبوت از سوي خداوند پاك نصيب محمد(ص) گرديد. او را از برترين معادن و عزيزترين سرزمين ها بيرون آورد؛ از درختي كه پيامبرانش را از آن برآورده، و امينان وحي خود را از آن گلچين كرده بود.
No image

بعثت از ديدگاه اميرالمؤمنين علیه السلام

آنان را در بهترين وديعتگاه به امانت نهاد و در شريف ترين قرارگاه جاي داد. آنان را از اصلاب كريم به رحم هايي پاكيزه منتقل گردانيد. هرگاه يكي از آنان از جهان رخت برمي بست ديگري براي اقامة دين خدا جاي او را مي گرفت. تا كرامت نبوت از سوي خداوند پاك نصيب محمد(ص) گرديد. او را از برترين معادن و عزيزترين سرزمين ها بيرون آورد؛ از درختي كه پيامبرانش را از آن برآورده، و امينان وحي خود را از آن گلچين كرده بود.
Powered by TayaCMS